Category: «Boys are boys»

Αλεξίπορδο κανείς;


Σήμερα το βράδυ έκλασα και σείστηκε η γης κυριολεκτικά, έγινε σεισμός. Εντάξει , σύμπτωση θα πει κανείς. αλλά τι να κάνεις, συμβαίνουν αυτά τα πράματα μεσα στη σκοτεινιά, όλα καλά αρκεί να μην το πάρει χαμπάρι το αμόρε και φωνάζει δικαίως γιατί της κάηκαν τα ρουθούνια. Επίσης ο Αλβέρτος ΑΗΝΣΤΑΗΝ(εγω γουστάρω να τον γραφω με ήτα εντάξει;) είχε πεσει σε μελαγχολία μόλις κατάλαβει πως η ατομική ενέργεια θα γινόταν όπλο.
όμως τώρα η ανθρωπότης εχει βάλε μυαλό ,έχει πείρα στο τάβλι και κξέρει να αποφεύγει τις κακοτοπιές και ο πόλεμος έρχεται να εξυπηρετήσει τον άνθρωπο που ακούει στο κλανιάρης και ντρέπεται. ΟΧΙ ΠΙΑ! από τον χημικό πόλεμο κατά τις μαρτυρίες του βίντεου (το βίντεο του βίντεου ω βίντεο κλητική) , η επιστήμη μας χαρίζει το αλεξίπορδο βρακί. βάζουμε ένα τύπο άνθρακα λέει στο βρακάκι και οσμές αντίο.
Χάνεται βέβαια η χαρά της οσμής, τα προκλητικά παιχνίδια στο στρατό μετά τη φασολάδα, ο προσδιορισμός της ποιότητας του κουναβιού που έχει ψοφήσει στο άντερό μας, αλλά μήπως και ο κλανιάρης δεν είναι άνθρωπος, κάτω από τον ήλιο, δεν έχει τα ίδια δικαιώματα να σκοράρει κανα γκομενάκι; ε, τώρα μπορεί. προσωπικά θα το έπαιρνα και γω ευθύς αμέσως, αλλά αφενός δεν έχω λεφτά και αφετέρου δεν πιστέυω στη φαινάκη του αλεξίπορδου, γιατί η κλανιά έχει και τη διαβάθμισσή της, πως να το κάνουμε και η κλανοδύναμη μέσα μου είναι ισχυρή , πιο ισχυρή από ένα μίζερο κάρβουνο στο κωλομέρι. Άλλωστε η μισή χαρά στην κλανιά είναι να την μυρίζεις και να την μοιράζεσαι βρε αδερφέ ή να σπας τα ορια σου και να μην αντέχεις ούτε ο ίδιος. προσωπικά έχω ξυπνήσει από τη μπόχα μου μετά από ξύδια και σαλονικιώτικο πατσά με σκορδοστούμπι και μπούκοβο, 1997,those were the days.
Τωρα δηλαδής , λίγες χαρες μας έχουν απομείνει για να νοιώθουμε περήφανοι, μας τις στερεί ένα σώβρακο; ε λοιπόν, όχι , εμείς δεν θα πεθάνουμε κουφάλα νεκροθάφτη.
Από την άλλη και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, έχει να χεστεί πολύς κόσμος απα΄νω του λόγω περαιτέρω χαλάρωσης της κωλοτρυπίδας, έ ρε γλέντια έρε προφορές, το αφεντικό τρελλάθηκε και χέστηκε η νύφη και τέτοια ευτράπελα τραγελαφικά.
επίσης, όλα καλά και ας δεχτούμε ότι αυτό το μάρβελας υλικό φιλτράρει ΤΑ ΠΑΝΤΑ από οσμές, η κλανιά έχει και ήχο, και γιαυτό δεν έχει γίνει τίποτα στο συγκεκριμένο ρούχο, ΄οπότε το ρεζίλι είναι το ίδιο, να μην πω χειρότερο, αφού θα είσαι ο ξοφτίλας που τις αμολάει βροντερά και ούτε καν βρωμάνε. Τσου ρε λακη

εμείς θα κατακτήσουμε τον κόσμο

The Tempos – To conquer This Old World

Advertisements

no bra kai ena post e apola

jimmy gordon – buzzzzzzzz

αυτό κομμάτι για να παέι καλά η εβδομάς που ξεκίνησε με ΠΟΛΥ ζέστα , αδέρφια κουράγιο, όλοι ντου στο τσαρδί του αδμινιστράτορα που έχει και γούβα με νερό.το κομμάτι μπορεί να το έχετε ξανακούσει απο vice barons όμως μην ακούω μαλακίες του στυλ ε καλα εγώ το ήξερα και τέτοια.

και πάμε στο κοινωνικόν ζήτημα. εχθές όλη τη μέρα και όλη τη νύχτα ήταν νομπρα ημέρα. και πανω που χάρηκα, έλεγα θα δούμε τίποτα πέρκυ τιτς να σουλατσάρουν ανέμελα, τίποτα ρε γαμώτη, μόνο κάτι μπαμπόγριες ποου ουε ΄σερνονται στο πατωμα. ρε στις παραλίες έτρεξα ο άνθρωπας να διαλαλήσω την ημέρα χωρίς σουτιέν και μόνο με τις πέτρες δεν με πήρανε.διακύρηξα την ημέρα στα ΄σαητ κοινωνικής δθκτύωσης ;αλλά τίποτα, κανείς δεν έκανε λάηκ, κουλ, ματάκι κειστό, μια πίπα κάτι βρε αδερφέ. γιατί δηλαδή η μέρα της γυναίκας, της μητέρας, της μπριζολοπίπας είναι πιο ιερές;

δε ζητάω πολλά ούτε πιστέυω στο θάυμα της σωτηρίας της πατρίδος, αυτά είναι για άλλα μπλονκζ εξ’ορισμού. αλλά βρε παιδάκια μου ούτε δείγμα χ8εσ, όλες θυμήηκαν να το φορέσουν το ρημάδι το σουτιέν; εγώ δηλαδή που δεν φοράω 365 μέρες το χρόνο έπαθα κάτι; λίμπιντο σου λέει μετά ο άλλος, καλοκαιρινές κάβλες και σκατά στα μούτρα μας. εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε μια ροκ συναυλία αλλά το χαμούρεμα πρωινιάτικα στους δρόμους της πόλης παέι σύννεφο. τελείωσε η εξεταστική βλέπεις και οι φοιτητές το ρίξαν στον πήδουλα. άσχετο μεν αλλά δεν σας χάλασε και σαν ινφο έτσι;

επανερχόμενος στ απλάσματα της νύχτας, χθες κάποιο ρεκόρ πρέπει να ξεπέρασα συνθλίβοντας 43 κουνουπια σε 7 ώρες. αυτό είναι ρεκόρ, όχι αυτό που προσπαθούν να κάνουν σστο βόλο με το πιο μακρόσυρτο συρτάκι(νο κιντινγκ). αργία  μήτηρ πάσης κακίας (και μαλακίας).

φτου ξελευθερία στο γιάννη πάριο.

Boys are boys – The Official Maertspils A No Sgnilrats Soundtrack

otigol3.jpg

tracklist.jpg

Μετά από πολύ κόπο, ιδρώτα, βάσανα, τσακωμούς και συμφιλιώσεις, ανπόφευκτες εντάσεις μεταξύ της ομάδας, προθεσμίες που έληγαν, φιλίες που χαλάσαν αλλα ξανάφτιαξαν, σπίτια που κλείσανε και ξανανοίξανε, επιτέλους η πρώτη συλλογή αυτού εδώ του pelongue είναι γεγονός! Εδώ θα βρείτε μαζεμένα όλα τα τραγουδάκια που κατα καιρούς προτάθηκαν από τους rafaela kara, nofunkydrummer και yours trully…

κλικ εδώ ρε!

(αρχείο .rar, γύρω στα 60 megabytes)

Κατεβάστε αυτή τη σύλλογη γρήγορα-γρήγορα κάνοντας κλικ εδώ!

it don’t mean a thing if you ain’t got that swing…

zippers.jpg

Αγνό σουίνγκ έτσι όπως θα το χόρευαν οι παππούδες αν ήμασταν από τη Βόρεια Καρολίνα…

Οι SNZ είναι μία σουίνγκ μπάντα με πανκ αντίληψη. Παίζουν σουίνγκ για τους ίδιους λόγους που άλλοι παίζουν γκαραζοπάνκ ή ροκαμπίλυ ή οτιδήποτε άλλο ρετρό θέλετε. Τα μέλη με προϊστορια σε μικρές πανκ μπάντες, nevertheless παικταράδες! Υπήρξαν αρκετα ενεργοί από το ’93 μέχρι το 2001 που τα ψιλοπαρατήσανε, αλλά απ’ ότι φαίνεται έγινε επανένωση και ξεκίνησαν πάλι τα λάιβ.

Είχαν μία επιτυχία με το single Hell (n. 13), ενώ παίξανε και για το βλάκα το Κλίντον.

Ακούστε: Squirrel Nut Zippers – I Got My Own Thing Now, από το άλμπουμ Hot* του ’96

*συμμετέχει βιολιστής με συνεργασίες με Neko Case, Will Oldham, My Morning Jacket

Επίσης επειδή είναι οκ παιδιά φάγανε και μήνυση από την εταιρία με τις ομόνυμες καραμέλες

squirrel-nut-zippers.jpg

This is punk

caravelles.jpg

Σινγκλάκιο που ανατυπώθηκε προσφάτως, αποκαλύπτωντας δη τρου έσενς οφ πανκ. Κερίες και κύριοι, οι Caravelles, γνωστοί από τα Pebbles με το μνημειώδες Lovin just my style, αποκαλύπτουν με αυτή την ανατύπωση γιατί ποτέ δεν έγιναν η μεγάλη μπάντα που όλοι περιμένανε. Εμέις δεν το ξέραμε, αλλά οι απανταχού ντι τζέϊ και προμότερς της εποχής τους είχανε πάρει χαμπάρι και μάλλον στο ψιλό(γαζί). Όλος ο κόσμος πια ξέρει το έη σάιντ από το σινγκλάκι, το ψιλοτραγουδάει στα γήπεδα, το σιγομουρμουράει στις ταβέρνες, το ψιθυρίζει στο αυτή του αγαπημένου-αγαπημένης σε στιγμή κορύφωσης της ερωτικής πράξης, όμως όλα αυτά είναι λάθος. Γιατί;

Απλό και συνάμα αυταπόδεικτο. Οι Κάραβελς ήταν μαλάκες και το διαλαλούσαν. Το φλίπ σάηντ από την κομματάρα, λέγεται σελφ σέρβις. Και όλα καλά και άγια και τι σε νοιάζει εσένα ρε, και μαλάκας είσαι κλπ, αλλά μόλις έβαλα το τραγουδάκι στο πικαπ, ως εκ θαύματος όλα καθάρισαν. Το σελφ σέρβις είναι το έη σάηντ με τους θρυλικούς στίχους: Ι dont have noone to love me, Ι dont have noone to kiss me, Ι dont have noone to want me for my own, so i have to serve myself. Χειρογλύκανο δηλαδή που πήγαινε σύννεφο. και μάλιστα με πειστήρια που αντέξαν στο χρόνο… Οι κάραβελς ήταν μαλάκες και δεν φοβούταν να το πούνε, γιατί άλλωστε η μαλακία είναι όπως η κλανιά, όλοι κλάνουν, λίγοι όμως έχουν τα κότσια να το παραδεχτούν αντρίκια και να πουν: όχι δεν φταίει το σκυλάκι, εγώ έκλασα. Τέτοια παλικάρια ήταν οι κάραβελς που λέτε φίλοι μου. Πρότυπα για τον καθένα μας. Και μάλιστα για να μην έχει κανείς αμφιβολίες στο γεγονός ότι τα παιδιά το πνίγουν το δελφίνι, γράψανε και φλίπ σάηντ, LOVIN JUST MY STYLE, καταλάβατε τώρα;

Έτσι λοιπόν τα 6 αυτά αλάνια που βλέπετε να κοσμούν το εξώφυλλο ήταν τόσο αλάνια και ακομπλεξάριστοι τύποι. Βέβαια στα Λάηνερ νόουτς αποκαλύπτεται η άλλη πλευρά του νομίσματος για το ποιος ήταν πραγματικά ο μαλάκας και τα έμπλεξε τα παιδιά σε ιστορίες:

Τους στίχους τους έγραφε ο μάνατζερ (πσσσσσ, κάτσε να ρίξω μια παχιά να βγάλω 2 κομμάτια) και τους έδινε στην μπάντα και το παλικάρι τραγουδούσε ασυναίσθητα. Μετά από 20 χρόνια ξαναβρίσκονται ο βοκαλίστας με τον κιθαρίστα και λέει ο κιθαρίστας:θυμάσαι βέβαια ότι το σινγκλάκι ήταν ύμνος στη μαλακία ε; και του τραγουδιστή του ήρθε ντουβρουτζάς του ανθρώπου αλλά σαν γνήσιο παλικάρι το πήρε ελαφρώς. Και το άλλο παλικάρι ο Λη τζόζεφ το έβγαλε ανατύπωση για να το απολαμβάνουμε όλοι εμείς. Ακούστε λοιπόν τον αείμνηστο ύμνο στην μαλακία που γαμεί και δέρνει ως μούντυ κομμάτι, ίντρο με μπασάκι, μελιστάλακτο αρμονιάκι, και ρεφραίν όλοι μαζί(γιατί όλοι είμαστε μαλάκες) So I have to serve myseeeeeeeeeeeeelf.

Κάντε κλικ εδώ: καραβελς-σελφ σέρβις

Rawk’n’Roll easy as 1-2-3

Λοιπόν παιδάκια επειδή πολύ ασχοληθήκαμε με τα παϊδάκια και παχαίνω μόνο που διαβάζω το μπλονκ, βάζω αυτό το τραγουδάκι, ευγενής προσφορά της συλλογής «ΓΟΥΕΝ ΔΕ ΤΑΪΜ ΡΑΝ ΑΟΥΤ» που προσφάτως πρόσφερε απλόχερα στον ντουνιά το προσφιλές μπλονκ λοστ ιν τάιμ. Αυτό το τραγουδάκι λοιπόν, μας υποδεικνύει πόσο γαμάτα πράγματα μπορείς να κάνεις ακόμα και αν δεν ξέρεις να παίζεις. 5 νότες -προσοχή νότες, όχι ακόρντα-όλες και όλες, (αγνοήστε την δεύτερη κιθάρα που δεν έχει καμιά σημασία)και καρδιά μικρού παιδιού τρυφερή σαν την καρδιά ενός μαρουλιού -που είναι αντιοξειδωτικό-δεξιοτεχνία ανύπαρκτη, αληθινός πόνος εγκατάλειψης από την γκόμενα στους στίχοι και ανύπαρκτη παραγωγή. Άλλη μια στιγμή μεγαλείου στην αθέατη πλευρά του ροκ’εν’ρολλ. Και για να κάνω ένα κουόουτ στον έρνι ντάγκλας, τον μεγαλύτερο μάγκα της υφηλίου που έχει βγάλει κατά τα λεγόμενά του τον μοναδικό πανκ δίσκο-συλλογή από τα γκλόριους σίξτις, το ΣΑΤΝΤΑΟΟΥΝ ’66(επίσης μπορείτε να το βρείτε στο λοστ ιν τάϊμ), πολλά ακούγονται την σήμερον ημέρα για αυτή τη μουσική, πάρτε λοιπόν ένα διαμάντι από αυτά που δεν πρέπει να μείνουν κρυφά.

Sheer brilliance in simplicity. Respect my authority κ.λ.π.

κλικ εδώ: Δε μιστιφάιϊνγκ μόναρκς- Άιμ ιν μίζερυ