Next time, kill her


Θυμάμαι το 1982, δέκα χρονώ παιδάκι ήμανε, πάγαινα στο ωδείο των αθηνών γιατί είχα βίσμα τη γιαγιά μου και ήτανε τσαμπέ και έκανα μάθημα με την ευγενία τη συριώτη που ήταν το νούμερα ένα στον κόσμο στα παιδικά τραγούδια εκείνη την εποχή. Στο πρώτο μάθημα σολφεζ (ναι ναι χαχαχα τρελλό αστειάκι) θυμάμαι έναν κύριο δάσκαλο που μου είπε για να μάθεις σολφέζ παιδί μου πες στου δικούς σου ότι  χρειάζεσαι «Καλομοίρη – Οικονομίδη». Έχασα τη γή κάτω από τα πόδια μου! τι φάση δικέ μου; είναι που είναι ψαρωτικό το αχανές κτίριο του ωδείου και όλα αυτά που γίνονται εκεί μέσα, τώρα μιλάνε και με κώδικα;;; Καλομοίρη, είπε άρα πρέπει να είμαι τυχερός και να μην είμαι μεμψίμοιρος…. Οικονομίδη είπε, άρα για να μάθω σολφεζ πρέπει να κάνω οικονομίες και να στερηθώ βασικά αγαθά ΟΜΙΤΖΙ που ήρθα ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ; Εντάξει μετά ηρέμησα γιατί διαπίστωσα ότι

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας του ποστ, ου μη τι άλλο δείνα ενθάδε, στη μπορεία της μαθησιακής μου καριέρας μέχρι τότε βέβαια, είχα μάθει καλά τα όργανα της συμφωνιτικής ορχήστρας και έχοντας εντρυφύσει (έτσι γράφεται;) στον Πέτρο και το Λύκο είχα γρανιτένια άπποψη για τη χρήση του φαγκότου και θυμάμαι από τότε έλεγα πως το φαγκότο είναι άχχχρηστο χωρίς σάμπλερς, ιδού:

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s