κυριακάτικος τρόμος (ένα διήγημα σε συνέχειες, ακολουθεί και εμπιθρι)


Κυριακάτικος Τρόμος

poster-and-now-the-screaming-starts.jpg

διήγημα, νουβέλα, λίβελος, πορνογραφία, κατατάξτε το όπου εσείς θέλετε άμα έχετε χρόνο για σκότωμα διαβάστε το , άμα έχετε λεφτά για πέταμα τυπώστε το, άμα έχετε πολλά λεφτά τυπώστε το σαν βιβλίο , έχω πολλά τετοια και καλύτερα ακόμα και λοιπά.καλή όρεξη.

Κυριακή Πρωί . Πολύ πρωί. Τόσο πρωί που τα πρεζόνια κυκλοφορούν μαζί με τα γκαρσόνια και τους μπραμανάδες που σχολάνε από το σαββατιανό νυχτοκάματο και οι γέροι, οι πολύ γέροι, είναι ΄δη στο δρόμο για να προλάβουν την πρώτη λειτουργία στην εκκλησία , το πρωτο κάθισμα αν είναι δυνατόν, να προλάβουν την πρώτη θέση στην πρώτη σειρά στον ανεξάντλητο διαγωνισμό σταυροκοπήματος, μετανοιών και ποιοτικών ψαλμωδιών προς τέρψην ψαλτών και εξασφάληση μιας πρωτοκλασάτης θέσης στον παράδεισο.

Και γω ο μέρμηγκας, περιμένω. Και όσο περιμένω παρατηρώ. Παρατηρώ τον μεθυσμένο που αλλάζει λωρίδα και παρααλίγο να προκαλέσει δυστύχημα, που κάθεται ζητάει και τα ρέστα και ανταυτού εισπράττει κυριακάτικες πρωινές φρέσκιες φάπες, πιο φρέσκιες και απο τις εεφημερίδες που με βουλιμία όλοι αγοράζουν για να πετάξουν στην συνέχεια κρατώντας μόνο το ντιβιντι που σπάνια θα κάτσουν να δουν. Ποιος σκατά άλλωστε ενδιαφέρεται για τη ζωή του αυστραλέζιικου ιππόκαμπου ακόμα και αν το ντοκιμαντερ είναι από το μπιμπισί;

Παρατηρώ επίσης στην οροφή του μαγαζιού μια μύγα, αλογογομαρόμυγα που έχει κολλήσει εκεί και δεν κουνάει ρούπι ακόμα και της εκτόξευσα τα πιο θανατερά μου βλέμματα. Προφανώς με το ίδιο ενδιαφέρον με παρατηρεί και αυτή και περιμένει να κάνω την κίνηση μου, ακόμα και αν αυτό αποβεί μοιραίο για εκείνη. Μύγα με αρχίδια χωρίς πλάκα. Βέβαια μπορεί να είναι και από αυτές που τσιμπα΄νε και σου τουμπανιάζουν το δέρμα και άμα είσαι αλλέργικός τον ήπιες εκτ΄΄ος και κουβαλάς ζιρτεκ και μια αντισταμινική ενεσούλα τζαστ ιν κέης.

Όσο κάθομαι έξω από το μαγαζί , βλέπω κόσμο θλιμμένο παροτι είναι κυριακή και ο καιρός θα είναι καλός , κόσμο που σκέφτεται τα δάνεια τις πεθερές, την τηλεόραση και την αιχμαλωτισμένη σε μπουντρούμια φαντασία του που την φυλάνε με νύχια και με δόντια οι καναλάρχες και τα λοιπά μπαρμπούνια των μήντια. Η κυριακή ε΄ναι για τον κόσμο ρε σεις, πως μας έχετε καταντήσει έτσι, καλά να πάθουμε αφού σταματήσαμε να διααβάζουμε, να ακούμε και αισθανόμαστε και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να πάρουμε το τάδε αυτοκίνητο με τόσα ευρώ το μήνα εξασφαλίζοντας έτσι πως τα γεύματα μας για τους επόμενους 72 μήνες άτοκων δόοσεων θα είναι ρύζι και πατάτα άντε και κανα όσπριο αλλιώς βουρ στην τράπεζα για επιπλέον καταναλωτκό μπας και φάμε λίγο γουρούνι η κανα φρέσκο γαυροσάρδελο.

Ένα μικρό βιβλίο αργότερα που με περίσσια χαρά μου χαρίσαν, αλήθεια, τι καλύτερο, το έντερο με καλεί. και εκεί στο σκοτεινό υπόγειο, παλέυοντας με την δικιά μου αποφορά προερχόμενη από φυτικές ίνες για καλύτερη ρύθμιση του εντέρου και χέσιμο δίχως αύριο, εκεί , ακριβώς εκεί(όχι στη β’ εθνική που αισίως ξανάρχισε το πρωτάθλημα), εκέι που και ο βασιλιάς παέι μόνος, κάπου στις 8 το πρωί , κάπου ακούω βήματα να πλησιάζουν.αβοήθητος και με τα παντελόνια κατεβασμένα, δεν μπορώ να αντιδράσω παρά να αποδεχτώ την μοίρα μου. Τα βήματα πλησιάζουν όλο και πιο απειλητικά και ακούγεται και ένα φθονερό γελάκι παιδικό ανατριχιαστικό, τι κολασμένο βδέλυγμα έρχεται κατά τη μεριά μου; ακούω το ίδιο καθαρά τα βήματα που δεν απέχουν πια πολύ από την πόρτα του βεσέ, και τους χύπους της κακόμοιρης κολοτερυπίδας μου που δίνει ρεσιτάλ δίνοντας στην έκφραση χεστηκα από το φόβο μου την αξία της και την κυριολεξία της μαζί με λίγο φυτική ίνα ακόμα και πολλά αέρια. τίποτα κομψό, η αποφορά είναι σε μάξιμο σημείο, και νοιώθω ήδη το αίμα να εγκαταλέιπει το κεφάλι μου και οδεύω για λιποθυμία. τι πόνος, τι φόβος, τι τρόμος τι βρώμα, τι κατάσταση είναι αυτή ρε γαμώτο;και τι δεν θα έδινα να ακούω ένα σινγκλάκι σπίτι μου.

Και ξαφνικά, το δαιμονισμένο γελάκι κόβεται μαχαίρι.τώρα πια, έξω από την πόρτα του βεσέ βλέπω μια σκιά να κοντοστέκεται και να βαριανασαίνει. Μαζέυω όλο μου το κουράγιο και τα παντελόνια μου και φωνάζω «ΠΟΙΟΣ;» «ΠΟΙΟΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΘΑ ΒΓΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΓΑΜΗΣΩ!»βρυχηθμός, ένα κοπάνημα στην πόρτα που μου έκοψε τα ύπατα και με έκανε να σκεφτώ πόσο τυχερός ειμαι που μόλις είχα χέσει τα λυσακά μου και με μιας με έκανε να βγώ έξω από την τουαλέτα ανοίγοντας την πόρτα σε μια προσπάθεια γι α λίγο καθαρότερο αέρα και ότι θέλει ας γίνει. και τότε κρύος ιδρώτας έλουσε το κορμί μου, ηλεκτρικό ρεύμα πέρασε την ραχοκοκαλιάμου, μούδιασαν τα πόδια μου, θόλωσαν τα μάτια μου, καθώς στον αντικρινό καθρέφτη ήταν γραμμένο μονοκοντιλιά πάνω σε χνώτο που έσβηνε :»ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ»…

Συνέχεια στο επόμενο ποστ.αν δεν βρίκατε το εμπιθρι πάρτε το ξανά από κάτω..

the beatin’ path-original nothing people

Αρτέμης.(πολύ νόημα….)

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s