This is punk


caravelles.jpg

Σινγκλάκιο που ανατυπώθηκε προσφάτως, αποκαλύπτωντας δη τρου έσενς οφ πανκ. Κερίες και κύριοι, οι Caravelles, γνωστοί από τα Pebbles με το μνημειώδες Lovin just my style, αποκαλύπτουν με αυτή την ανατύπωση γιατί ποτέ δεν έγιναν η μεγάλη μπάντα που όλοι περιμένανε. Εμέις δεν το ξέραμε, αλλά οι απανταχού ντι τζέϊ και προμότερς της εποχής τους είχανε πάρει χαμπάρι και μάλλον στο ψιλό(γαζί). Όλος ο κόσμος πια ξέρει το έη σάιντ από το σινγκλάκι, το ψιλοτραγουδάει στα γήπεδα, το σιγομουρμουράει στις ταβέρνες, το ψιθυρίζει στο αυτή του αγαπημένου-αγαπημένης σε στιγμή κορύφωσης της ερωτικής πράξης, όμως όλα αυτά είναι λάθος. Γιατί;

Απλό και συνάμα αυταπόδεικτο. Οι Κάραβελς ήταν μαλάκες και το διαλαλούσαν. Το φλίπ σάηντ από την κομματάρα, λέγεται σελφ σέρβις. Και όλα καλά και άγια και τι σε νοιάζει εσένα ρε, και μαλάκας είσαι κλπ, αλλά μόλις έβαλα το τραγουδάκι στο πικαπ, ως εκ θαύματος όλα καθάρισαν. Το σελφ σέρβις είναι το έη σάηντ με τους θρυλικούς στίχους: Ι dont have noone to love me, Ι dont have noone to kiss me, Ι dont have noone to want me for my own, so i have to serve myself. Χειρογλύκανο δηλαδή που πήγαινε σύννεφο. και μάλιστα με πειστήρια που αντέξαν στο χρόνο… Οι κάραβελς ήταν μαλάκες και δεν φοβούταν να το πούνε, γιατί άλλωστε η μαλακία είναι όπως η κλανιά, όλοι κλάνουν, λίγοι όμως έχουν τα κότσια να το παραδεχτούν αντρίκια και να πουν: όχι δεν φταίει το σκυλάκι, εγώ έκλασα. Τέτοια παλικάρια ήταν οι κάραβελς που λέτε φίλοι μου. Πρότυπα για τον καθένα μας. Και μάλιστα για να μην έχει κανείς αμφιβολίες στο γεγονός ότι τα παιδιά το πνίγουν το δελφίνι, γράψανε και φλίπ σάηντ, LOVIN JUST MY STYLE, καταλάβατε τώρα;

Έτσι λοιπόν τα 6 αυτά αλάνια που βλέπετε να κοσμούν το εξώφυλλο ήταν τόσο αλάνια και ακομπλεξάριστοι τύποι. Βέβαια στα Λάηνερ νόουτς αποκαλύπτεται η άλλη πλευρά του νομίσματος για το ποιος ήταν πραγματικά ο μαλάκας και τα έμπλεξε τα παιδιά σε ιστορίες:

Τους στίχους τους έγραφε ο μάνατζερ (πσσσσσ, κάτσε να ρίξω μια παχιά να βγάλω 2 κομμάτια) και τους έδινε στην μπάντα και το παλικάρι τραγουδούσε ασυναίσθητα. Μετά από 20 χρόνια ξαναβρίσκονται ο βοκαλίστας με τον κιθαρίστα και λέει ο κιθαρίστας:θυμάσαι βέβαια ότι το σινγκλάκι ήταν ύμνος στη μαλακία ε; και του τραγουδιστή του ήρθε ντουβρουτζάς του ανθρώπου αλλά σαν γνήσιο παλικάρι το πήρε ελαφρώς. Και το άλλο παλικάρι ο Λη τζόζεφ το έβγαλε ανατύπωση για να το απολαμβάνουμε όλοι εμείς. Ακούστε λοιπόν τον αείμνηστο ύμνο στην μαλακία που γαμεί και δέρνει ως μούντυ κομμάτι, ίντρο με μπασάκι, μελιστάλακτο αρμονιάκι, και ρεφραίν όλοι μαζί(γιατί όλοι είμαστε μαλάκες) So I have to serve myseeeeeeeeeeeeelf.

Κάντε κλικ εδώ: καραβελς-σελφ σέρβις

3 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s