ήρωες της τσικνοπέμπτης


kikirikou1.JPG

εψές λοιπόν, καθώς έφευγα από την απογευματινή μου εργασία κατά τις 11μ.μ., περπατούσα στους δρόμους μιας πόλης που θύμιζε Ελ Πάσο το 1745 , εποχή ταινιών Τζων Γουέην και τότε παρατήρησα πως γαργαλιστικές μυρωδιές από γουρούνι περιτρυγύριζαν τα ρουθουνια μου. Και λέω μυρωδιές γιατί δεν ήταν μια σε ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά ΠΑΝΤΟΥ. Μας την πέσαν στη σκοτεινιά οι μπάσταρδοι. Σε ένα δρόμο έρχονταν λαχταριστό καμμένο ξύγκι με λεμόνι, σε άλλον βρώμα από αλβανικό χοιρινό, λουκάνικα στράκα(τοπική σπεσιαλιτέ), λουκάνικα με πράσο και μια κάπνα από κάρβουνο θόλωνε με χαρμολύπη το μυαλό μου. Σε εκέινο ακριβώς το σημείο κατάλαβα πως και γω μέσω της ηρωικής παρέας είχα βάλει το λιθαράκι μου κατεθυνόμενος σε μπαλκονάτο μπάρμπεκιου. Τι ευτυχία! αναπόλησα ηρωική στιγμή με τον αντμινιστράτορα, που όντας άθλια φοιτητάρια, εμφανησιακώς και οικονομικώς και κοινωνικώς και πάρτο όπως θέλεις, μια αντιστοιχη τσικνοπέμπτη αποφασίσαμε να κανουμε το λάθος να βγούμε έξω για μάσα στη νύφη του Θερμαϊκού, ώρα 9μ.μ. Χωρίς να πολυλογώ, φάγαμε πόρτα από όλα τα ταβερνεία της άνω και κάτω πόλης, από τα κυριλέ και τα χαμετυπεία, από την θρυλική δόξα, είχαμε περπατήσει γύρω στα 10 χλμ και τα δάχτυλα είχαν αρχίσει να γίνονται πορτοκαλί από τα απανωτά καμελάφιλτρα που ρουφούσαμε ξεροσφύρι. και κάπου στην πρώτη ώρα ητς τσικνοπαρασκευής, αποκαμωμένοι από την κούραση, αποφασίζουμε να γυρίσουμε σπίτι και να φάμε κανα σουβλάκι, αν και αυτά ήταν είδος προς εξαφάνιση. Και εξ αίφνης, οι ουρανοί ανοίγουν, και μια αχτίδα φωτός υποδεικνύει έναν προορισμό. Τρεχουμε και ακολουθούμε το φως, άλλωστε δεν έιχαμε και συχνά παραισθήσεις, και φτάνουμε. ΤΑΒΕΡΝΑ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ. Ο τόπος που τόσο απλόχερα μας είχε δώσει μερίδα κιοφτέδες και μια μπύρα με 600δρχ(αυτές είναι τιμές να θυμάσαι), βρήκε μια τρύπα και για μας, δίπλα στις τουαλέτες, ένα μίζερο τραπέζι και μας φιλοξένησε με μυρωδιά τσίκνας ξυγκιού και κάτουρου,Πιο τσικνοπέμπτη δε γίνεται μαγκα μου…

Βέβαια από την άλλη, κάποιος χτες στο δημοτικό ραδιόφωνο έπαιζε φάζτοουνς, τζαμ,και κάποιος άλλος έσφαζε κοτόπουλα (βλέπε φωτο) και γουρούνια προς τέρψη του λαού. Όλοι τους είμαστε ήρωες.

2 comments

  1. Rayman

    Δε σου έλειπε τίποοοοοοοοοοοταααααααααααα…
    Αν δεν με απτά η μνήμη έβρεχε κιόλας…

    προσεχώς αφιέρωμα σε ταβερνοστούντιογραφείο κηδειών ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ…

  2. Chris66

    Kai na prosthesw oti mesa apo tis staxtes ths pshstarias ths GIANOUUUULAS
    kai ta apomeinaria tou osteofylakiou twn aeimnhstwn HITCHIKERS gennhthikan ta kamaria tou balkanikou pank,tou europaikou beat,tou pagosmiou shutdown 66 north by northwest garage,oi dhmioi tou Dirtywater kai eksolothreytes twn mods tou londinou THE FRANTIC V.

    Singlaki dwsate sth ka Giannoula,re?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s