Τωρα εξηγούνται όλα

μια εικονα χίλιες λέξεις, γεια σου ρε βενιζελο επικομεταλλα που γαμεις ον και οφφ στεήτζ

The social end products- ego trip

Σθεναρά αντιστεκόμενος στς πιέσεις του αντμινιστράτορα τουτουνού του μπλόνεως, και αφού τα άρπαξα χοντρά μιλάμε, αποφάσισα να ξαναγυρίισω σε αυτο που ξέρουν όλοι οι σααλονικιοί πολύ καλα΄. το ροκεντρώ. και εγκαινιάζοντας καινούριο σεξιον στο μπλονκ, έχουμε λοιπόν δισκοκριτική για μια καινούρια εταιρία, την radar eye, που κυκλοφορεί την μπαντα της, τους αθηναίους υπερμάγκες social end products. Tο όνομα και μόνο δεν αφήνει πολλά περιθώρια, εμπνευσμένο από το γαμάτο άσμα των νεοζηλανδών νομιζω bluestars, σε προετοιμάζει για το τι θα ακούσεις(ή μήπως όχι; δεκτό flaming μόνο απο μέλη της μπαντας για να μην το παίζω και εξυπνακιας πληζ) Η τετραμελής αυτή μπαντα  με δυο παλικάρια από τα παλιά και δυο παλίκαρους φρεσκαδούρα σπαρταριστή, γαργαλήσαν ευχάριστα τα ταλάιπωρα ώτα μου εδώ και καιρό μα λαιβ, αλλά το βινυλιάκι οτ περίμενα εδώ και καιρό.και ω του θαύματος, ήρθε σήμερς στο κατώφλι μου. χωρίς καθυστέρηση και με βουλιμία το έβαλα στο πικάπ. Kaleidoscopic path  είναι αυτο, δεν είναι παιξε γέλασε. Acid μεγαλείο, κολλητικό αλα λούσιφερ σαμ ριφάκι, γα-μα-τος ηχος κιθάρας. Να πω την αμαρτία μου, στην αρχή το έπαιξα σε 33 στροφές το 45αρι(τι εείναιι α αυτά που κάνεεις ρε παπαρι)αλλά και έτσι μια χαρά ακουγότανε, σοβαρά. το psych out που συνεχίζει την πλευρά του δισκακίου, έιναι από τα κομματιαα που μου είχε μεινει στο σκληρό της κεφάλας μου από το πρώτο λαιβ πο τα είδα τα παιδια. Κολλητικό όσο δεν παίρνει, αν τα λέω καλα΄, η τζάγκουαρ και η τζαγκσταντ-αν τα λέω καλά είπαμε, γαμάνε σε ήχο.΄Φρέσκο πράμα. Γκαραζίλα σαικ στα καλύτερα της και ασε τα αμερικανακια να κουρεύονται. Στην άλλη πλευρά του δίσκου, 2 επί-ισης  αξίας δικά τους κομμάτια.Good samaritan gone bad(το πιάσατε;) και feel like snake, μην φοβάστε όμως, δεν είναι δηλητηριώδη. εκτός και αν ακουτε παπαριές και εχει φυράνει το αυτί.  και επιδη τα πολλά λόγια είναι φτώχια και αυτή μααςς πεερθισσεύει τον τελευταίο καιρό, πάρτε και τα γιουτιουμπ, να είστε ευγνωμονες που έχομε τε΄τοιες μπαντες, και να πάρετε   το 7″ από την fuzz overdose records. εγω έχω το 484/500  άρα δεν έχουν μείνει και πολλα΄γκεγκε;ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ…

 

Παναγιώτης Μπουκουβάλας R.I.P.(ιν μεμοριαμ)

η φωτο είναι ευγενέστατη προσφορά του φιλοξενούμενου που την εστειλε σαν σχολιο.

Δεν ξέρω αν πρέπει, αλλά ξέρω πως όλοι σχεδόν από  δω μέσα τον ξέραμε. Αναμφισβήτητη μ0ρφή, αμετανόητος παοκτζής σε όλα τα σπορ, αλλά για μας ήταν κατι πολύ σημαντικότερο. Γαλούχησε πολλούς από μας, ορισμένους σε απόλυτο σημείο χωρίς επιστροφή στα τρυφερά χρόνια της εφηβείας με γκαράζ και ψυχεδέλεια. Πιτσιρικάδες ακόμα  αρχίσαμε να πηγαίνουμε κάθε  σάββατο για καφέ και ακρόαση δίσκων. Άλλοτε αγοραζαμε, αλλοτε κρατούσαμε, αλλοτε τους προλάβαιναν άλλοι, συγκίνηση, καφές, άκουσμα μουσικής με καύλα 14 χρονωνπου βραζουν στα ζουμιά  τους. Συνήθως σκυθρωπός, με νεύρα, Pall Mall στο χέρι πάντα αναμμένο, αιθαλομίχλη τα χειμωνιάτικα  σάββατα, πηγαδάκια μέχρι και από έξω σε πεεριπτώσεις καλοκαιρίας. Ο καφές από δίπλα πάντα γλυκός έως πετιμέζι (εγω που πίνω σκέτο μου έβαζε μόνο 3 κκουταλιές ζάχαρη η γιαγιά από δίπλα) αλλά με το που μπαίναν δισκάκια ( τι δισκάκια δηλαδδή τότε επιδή είμασταν στην αρχή ήταν όλα δισκάρες μεγαθήρια)στο πικάπ τα ξεχνούσες όλα. Μαλλον για τον ίδιο που γουσταρε μπλουζ και ψυχεδέλεια μπορεί να είμασταν σπαζαρχίδηδες για τον ίδιο.Είπαμε κανείς δεν είναι τέλειος. Ούτε και μεις είμαστε τέλειοι. είναι απλός  ολόγος που γράφω και νομίζω  απόλυτα κατανοητός. Μέσω μουσικής επηρρεαστηκαμε και ως ανθρωποι, άρα έπαιξε το ρολάκι του αυτόςς ο άνθρωπος σε μας. δεν τα λέω καλα΄γιατί δεν τα σκέφτομαι και πολύ, είμαι στη δουλειά ρε γαμώτο and i mean no disrespect. Βέβαια το οριτζιναλ superfly records με την ψυχεδελική χειροποίητη ταμπέλα είχε κατεβάσει τα σστόρια του εδώ και πολύ καιρό, όμως το στόρυ του είναι πολύ μεγάλο για μερικούς. Ο παναγιώτης είχε αποσυρθεί από τα βλέμματα του βόλου εδώ και πολύ καιρό, όμως με ενδιαφέρον όλοι ρωτούσαμε. Για το θάνατό του δυστυχώς μάθαμε 2 μέρες μετά. Δεν νομίζω πως τον ίδιο θα τον ένοιαζε, αλλά ενα gathering of the (superfly) tribe του το χρωστάμε δίχως δεύτερη σκέψη.

Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει αν είμαι συγκινησιακός , αλλά αυτό μου βγαίνει. και ας μας φώναζε που και που.ας μας φώναζε κιόλας. ας μας κοροοιδευε κιόλας,  δεν ξέρω και δεν νομίζω. αλλά χωρις τον παναγιώτη εμείς μα΄λλον θα είμασταν διαφορετικοί, δεν θα ειχαμε Stains, τα φοβερά dj σετσ στο Jazz, τις δικές μας νύχτες στο atrium.nuff said?αμα θέτε συμπληρώστε από κατω,….

Γκαράζ ή θάνατος(ρε μουνιά)

το καλυτερότερο βίντεοκλιπ …είναι ελληνικό!

όλα τα άλλα είναι απλώς σαπουνόφουσκες.art meets rock n roll

Good year and good bye

Μηπωσαγά
Πημουχρειά
Ζεσαι γιατρό;

γκουτπάι

nobody knows we’re here

τα καλυτερα παλικαρια του πλανήτα σε πρόμο βίδεο…ιντζοϋ εντ σαπορτ

εμ γαμάτο, εμ γιαπωνέζικο….

Rock’n'Roll, re M****a!!! (sic)

Panta diaxronikoi

epitelous kai ena lp pou gamaei

http://www.filestube.com/ea752886e83eaaa503e9/go.html

http://hotfile.com/dl/64040778/a3c0d79/The_Frowning_Clouds_-_Listen_Closelier.zip.html

mia pou twra asxoloume8a oloi me mousikh kai o eko tou amhse teleiws, oash sto kalokairino kakaili

Υψηλες παρουσιες

Γουσταρω music action στο μπλογκ μας. keep it up doc, μονο οι δυο μας ειμαστε, αλλα anyway, ευκερια να ανεβασουμε επιπεδο, crank it up a notch, μπορουμε να βαλουμε και μεταλαδικα, και ΔΡ.Ζ, και δρ, δρακατορ και ποστ-ηπειρωτικα..
Η μαλον δεν ειμαστε μονο οι δυο μας γιατι εγινε εντυποσιακη guest εμφανιση! 30 χρονια μετα την εμφανιση του δυαδικτιου και 3 χρονια μετα την ιδρυση της ιστιοσελιδας “starlings on a slipstream”, μια παλια αγαπημενη μορφη, ενα αηδωνη του γκαραζ πενταγραμου, ο θρυλος της τριανδριας και legentary frontman των Frantic V, o CK soul bro aka Telonius Monk της Μεταμορφωσεως aka Χρηστος Κυριαζης!
Μεγαλη μας τιμη, μεγαλη τιμη στο ιντερνετ γενικοτερα, κριμα που ο αντμιν ειναι διακοπες και δε μπορει να βαλει κατι επετειακο για backround.
Kαι βαζω μια απο της μπαντες που ξερω οτι σου αρεσουν, ενα σχετικα αγνωστο κοματι τους, χωρις κιθαρα, ετσι γιατι εισαι jazzman, ενας συγχρονος Ωρφεας.

The Make Up – Hey! Orpheus

San Francisco beachgoths

Συνεχεια με ενα παραξενο ψυχεδελικο κοματι απο τους New Thrill Parade, με ακομη πιο weird βιντεο κλιπ. Οχι, δεν ειναι απο την αρτι σκοτινη και velvet undergground Νεα Υορκη, αλλα απο το flower power San Francisco. Η suny west coast και το παρεξηγημενο LA, παραδωξως ισως, βγαζουνε μερικες απο τις πιο ταλαντουχες underground μπαντες (παντα σε μια συναρτηση με τα psychedelic 60s). Good stuff

““

Oscillating Fan Club

Hey friends. Long time no hear απο τη Rafaela. Κατακαλοκαιρο στην Ελλαδα καταχειμωνο στη Δανια, ριχνει καρεκλοποδαρα εδω και 492 ωρες συνεχομενα. Ωρα για λιγο μουντι μουσικη και θυμιζω μια απο τις αγαπημενες μου 60ς inspired μικρες μπαντες. Oscillating Fan Club απο Ντιτροιτ.

““

ραντεβού το σεπτέμβρη(;)

λοιπόν.το ρολάν καρός τελειωσε. το γουιμπλτον τέλειωσε.το μουντιάλ τελείωσε.οι σταντέλς έπαιξαν και μεις χάσαμε.το τρανσατλάντικ φίντμπακ το είδαμε.το μουντομπάσκετ δεν έχει ξεκινήσει ακόμα.εκεί έχουμε ελπίδες καθώς οι αμερικάνοι δεν κατεβαίνουν με ΝΒΑ, οι ισπανόί χωρίς τον γκασόλ, παίζει να πα΄ρουμε και μετάλλιο αν όχι την κούπα.με την κρίση δεν άλλαξε τίποτα. μάλλον θα πάρουμε και την δεύτερη δόση. αν μέχρι το σεπτέμβρη λοιπόν δεν έχουμε αναγκαστεί να πουλήσουμε το μπλονκ στην γερμανική ντουτσεραΙχμιχ ο καθένας για δικούς του λ΄΄ογους, άλλος για να ταΐσει τα παιδιάοτυ, αλλος για να σώσει την πισίνα, αλλος για χίο τράβηξε και άλλος για μυτιλήνη, θα τα πόύμε πάλι μαζί εδω, το σεπτέμβρη, η τριμελής επιτροπή κυρήσσει την έναρξη των θερινών διακοπών και αφήνει εμένα υπέυθυνο μέχρι της 25 του αυγούστου. αν μου καρφωθεί κατι συνταρακτικό θα γράψω μια αράδα, νο γουόρις μαη φρέντζ.απλά εμείς σαν γνήσια καφροπαλίκαρα με γραφικότητα που είμαστε, πιστεύουμε στο αναφαίρετο δικαίωμα του έλληνα να έιναι σκουλίκι, να είναι μικρόψυχος, να τον γαμα΄νε και να χαμογελάει, να πάιζει τάβλι βαρόντας τα πούλια ΤΩΡΑ δυνατότερα από ποτέ ρουφώντας με νόημα τη φράπα, να ΄χεζει κάνοντας φρι κάμπινγκ όπου βρει(άλλωστε λίγος κόσμος δίνει ραντεβού με την τουαλέτα), και αφήστε την τρόικα να λέει . εγώ η μόνη τρόικα που ξέρω είναι ένα παλαιό παγωτό της έβγα επικάλυψη σοκολάτα αμύγδαλο, και μέσα κρέμα σοκολάτα και μόκα. η άλλη τρόκια μόνο παγωτό δεν μας ΄χει κεράσει αλλά τελοσπάντων. ελπίζω μέχρι το σεπτέμβρη να μην έχουμε πουλήσει την κρήτη στους γερμανούς ή τα λιγνιτορυχεία φορ δατ μάττερ. ελπίζω μέχρι το σεπτέμβρη τα μπακούρια να βρουν μια κοπέλα σαν αυτή της φωτογραφίας και να είναι πρίθυμη να μοιραστεί το μπεργκερ. ελπίζω να μην πιάσει φωτιά πουθενά αλλού γιατί θα ανησυχώ για τις πρασινα΄δες στο μπαλκόνι. ελπίζω όλα τα κακά να σταματήσουν εδώ, ελπίζω να μεγαλώσουν τα χταπόδια γιατί από ιούνιο έχω να δω αξιοπρεπές κομμάτι, ελπίζω να μην γαμηθεί ο καιρός  όταν θα κάθομαι,ελπίζω να αρχίσω να ακούω καλά νέα έστω και ένα την φορά, εδώ ο βαρδινογιάννης ακόμα παιδεύεται με το βοτανικό γαμώτη μου, εν ολίγοις ελπίζω να μας γαμήσουν με λίγο σαλιο βρε αδερφέ, φτάνει ο πόνος.αδέρφια κουράγιο και καλές διακοπές. μέχρι το επόμενο ραντεβού να ξέρετε ότι το φτηνότερο γάλα είναι το βερο μιλκ και το πουλάει ο βερόπουλος  με 0,7 το λίτρο. δυστυχώς όμως τα αμαξια καίνε μπετζίνα.άσχετο. λήξις.

τρανσατλαντικ φίντμπακ

εψές το βράδυ, μην έχοντας τι να φκιάσω, βαρίομανε τα μάλα και ο αυνανισμός δεν έχει πλάκα πια.ώρα 10 και έχω φρικάρει από τη ζέστα, πιστίλι ο ιδρώτας, άει γαμήσου και συ παλιόκαιρε, λίγο αέρα ζητάμε, βάζω το ανεμιστήρι και κουλάρω το βραστερό μυαλό μου. χτυπάει κινητό και είναι το 33% του ελληνικού γκαράζ που κατοικοεδρεύει στην αθήνα αλλά ήρθε για διακοπές και ξώμεινε στο βόλο για βράδυ με μια αγκαλιά γεμιστά. έρχεται , τα βάζουμε στο ψυγείο και ανοίγουμε μια αμστελ γιατί χωρίς άμστελ νόημα κανένα, και προτείνω να δούμε το ντοκιουμένταρυ που μου έδωκε ο κρις 66. το βάνουμε στο ντιβιντι και όσομ, γαμάουα, οι γερμανοί είναι φίλοι μας αφού είναι και φίλοι των μονξ, τρελλά παλικάρια,  βρίσκεις επιτέλους ποιος κρύβεται πίσω απο τους μονξ και όλη τη μουσική παράνοια, αβανγκαρντίλα, νοιζ τέκνο προπάτορες, αν και αυτοί που βρίκσονται πίσω από όλα αυτά, κρύβονται καλά ακόμα, γιατί όπως λένε, τουλάχιστον ο ένας από αυτούς, ο μάνατζερ πρέπει να βρίσκεται πίσω στο μπακγκραουντ , το ζουμί είναι πάντα στην μπάντα. αυτά να τα βλέπυν μερικοί μερικοί εδω μέσα , ακούς έκο;(άσχετο).όπως και να έχει , αναζητήστε το , έχει πλύ καλό φούτατζ, τα παλικάρια τα λένε μια χαρά, είναι όσο ειλικρινείς γίνεται , χωρίς αυταπάτες, παλι ο ντράμερ φταίει για όλα (κλασικ), αλλά τι να κάνεις, όλα αυτά είναι πια στο παρελθόν, εμείς τους χάσαμε ρε γαμώτη, έχει αποδημήσεικαι εις Κύριον ο μπάντζο πλέηερ. Ας είναι καλά εκεί που είναι όλοι τους, και εμείς να τους εκθειάζουμε ο καθένας για δικούς του λόγους. Transatlantic feedback και τα μυαλά στο μούλτι. εμένα μου μενει το φιβε΄ρο ρητό του τραγουδιστή που λέει πως αν έμενε στο αμβούργο λίγο περισσότερο, μαλλον θα πέθαινε. Τυχεροί οι παρευρισκόμενοι στο cavestomp ή στο dirty water club.Αυτά και 1 εμπιθρί από το θρυλικότατόν ελπι.

o how to do now

αστραλία και τα μυαλά στα μίξεν

πριν από λίγα ποστ και πολύ καιρό, σε ένα μακρινό γαλαξία που κάποτε υπήρχε ένα μπλονκ που το διαβάζανε πολύς κόσμος και γουστάρανε κιόλας την άλλοτε μονοδιάστατη και άλλοτε πολυδιάστατη άποψη του εκάστοτε φέροντος κολωτρυπίδι συγγραφέα, είχαμε λοιπόν μιλήσει που λέτε για τους frowning clouds. τα παιδια ακόμα λάμπουν και αμα δεν τα ξερετε να ψαξετε, έχουν πια 2  ep και ενα σιντι που γαμουν στην απλότητά τους και στην ειλικρίνεια με την οποία παιζουν το ροκεντρω. αυτα για να μαθαινουν ολοι και να μην ξανακουστει το καπεταν αντρέα ζέππο ούτε για αστείο.

άλλη μια μπαντάρα από αστραλία, καινουρια, να μη μασ λέτε και μπαγιάτικους σαν τις 65χρονες ψωλές που πηδαν ακόμα αλλά πως να το κανουμε δεν είανι και οτι καλύτερο για τις κορασίδες, είναι και οι livin eyes. αν σας άρεεσουν οι φράουνινγκ κλάουτζ, οι λίβινάηζ θα σας συνεπάρουν. η μηπως οι φράουνιν είναι ακλύτεροι;δεν ξερω και οι λιβιν αηζ πιτσιρίκια του θανάτου είναι που ξεκινάνε τώρα την μπαντα, και αυτό φαίνεται.πάρτε ρο λινκ και οταν δεν εχει μουντιαλ τσεκάρετε μουσικούλα

http://www.myspace.com/thelivineyes

α , και παιζουν και τα 2 ειδη μουσικής, και γκαράζ και ψυχαδέλεια