Παναγιώτης Μπουκουβάλας R.I.P.(ιν μεμοριαμ)

η φωτο είναι ευγενέστατη προσφορά του φιλοξενούμενου που την εστειλε σαν σχολιο.

Δεν ξέρω αν πρέπει, αλλά ξέρω πως όλοι σχεδόν από  δω μέσα τον ξέραμε. Αναμφισβήτητη μ0ρφή, αμετανόητος παοκτζής σε όλα τα σπορ, αλλά για μας ήταν κατι πολύ σημαντικότερο. Γαλούχησε πολλούς από μας, ορισμένους σε απόλυτο σημείο χωρίς επιστροφή στα τρυφερά χρόνια της εφηβείας με γκαράζ και ψυχεδέλεια. Πιτσιρικάδες ακόμα  αρχίσαμε να πηγαίνουμε κάθε  σάββατο για καφέ και ακρόαση δίσκων. Άλλοτε αγοραζαμε, αλλοτε κρατούσαμε, αλλοτε τους προλάβαιναν άλλοι, συγκίνηση, καφές, άκουσμα μουσικής με καύλα 14 χρονωνπου βραζουν στα ζουμιά  τους. Συνήθως σκυθρωπός, με νεύρα, Pall Mall στο χέρι πάντα αναμμένο, αιθαλομίχλη τα χειμωνιάτικα  σάββατα, πηγαδάκια μέχρι και από έξω σε πεεριπτώσεις καλοκαιρίας. Ο καφές από δίπλα πάντα γλυκός έως πετιμέζι (εγω που πίνω σκέτο μου έβαζε μόνο 3 κκουταλιές ζάχαρη η γιαγιά από δίπλα) αλλά με το που μπαίναν δισκάκια ( τι δισκάκια δηλαδδή τότε επιδή είμασταν στην αρχή ήταν όλα δισκάρες μεγαθήρια)στο πικάπ τα ξεχνούσες όλα. Μαλλον για τον ίδιο που γουσταρε μπλουζ και ψυχεδέλεια μπορεί να είμασταν σπαζαρχίδηδες για τον ίδιο.Είπαμε κανείς δεν είναι τέλειος. Ούτε και μεις είμαστε τέλειοι. είναι απλός  ολόγος που γράφω και νομίζω  απόλυτα κατανοητός. Μέσω μουσικής επηρρεαστηκαμε και ως ανθρωποι, άρα έπαιξε το ρολάκι του αυτόςς ο άνθρωπος σε μας. δεν τα λέω καλα΄γιατί δεν τα σκέφτομαι και πολύ, είμαι στη δουλειά ρε γαμώτο and i mean no disrespect. Βέβαια το οριτζιναλ superfly records με την ψυχεδελική χειροποίητη ταμπέλα είχε κατεβάσει τα σστόρια του εδώ και πολύ καιρό, όμως το στόρυ του είναι πολύ μεγάλο για μερικούς. Ο παναγιώτης είχε αποσυρθεί από τα βλέμματα του βόλου εδώ και πολύ καιρό, όμως με ενδιαφέρον όλοι ρωτούσαμε. Για το θάνατό του δυστυχώς μάθαμε 2 μέρες μετά. Δεν νομίζω πως τον ίδιο θα τον ένοιαζε, αλλά ενα gathering of the (superfly) tribe του το χρωστάμε δίχως δεύτερη σκέψη.

Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει αν είμαι συγκινησιακός , αλλά αυτό μου βγαίνει. και ας μας φώναζε που και που.ας μας φώναζε κιόλας. ας μας κοροοιδευε κιόλας,  δεν ξέρω και δεν νομίζω. αλλά χωρις τον παναγιώτη εμείς μα΄λλον θα είμασταν διαφορετικοί, δεν θα ειχαμε Stains, τα φοβερά dj σετσ στο Jazz, τις δικές μας νύχτες στο atrium.nuff said?αμα θέτε συμπληρώστε από κατω,….