Maertspils A No Sgnilrats

Μάιος 29, 2008

The dark side of Denmark

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά — Ετικέτες:, — Rafaela Kara @ 3:35 μ.μ

Ελπιζω ο Αντμιν να κανει μια μικρη εξαιρεση και ευγενικα να επιτρεψει τη δημοσιευση του παρακατω αρθρου, που βρικα σερφαροντας στα διαφορα μπλονκσ. Μιλαει για τη χωρα που μενω και μου φενεται αρκετα ρεαλιστικο. Το παραθετω.

This comes with the remark that denmark IS the best country in the world to live at. Pointing out the obvious advantages of both Denmark or the Danish people is…obvious. So here is the dark side of Denmark…..

Danish are fucking flag-wavers. Fact. Yeap, everyone is so proud to have the Danish flag hanging around. In sandwiches, in their balconies, everywhere. Isn’t that supposed to be fascist, or idiotic, or both? No problem over here. And probably it has to do that they have a queen, and that is.. well that is beyond unacceptable. Having someone being superior than you is disturbing, in so many different human ways, not the place to talk about that though. The English have it fine. But they are morons, poorer, used to be a huge empire., But progressive Scandinavians?! I am not talking about some old farts. I am talking about smart looking people, young people, everyone. The monarchy has an acceptance of 99, 99% or so. Where are the leftists? Where is the protest? Where are the movements? The questions? Where is the youth culture, the young rebels? Imagine living in a country that everybody is happy with their country, everyone thinks that lives in the best country. Self consiousnes, stupidity, some fancier word maybe? Happy with their queen, happy with the status quo. (I wont even start with the Danske Folkeparti ….13%. It not the issue here) But..Isn’t it normal to nag and cry and shout about your country? … It’s a bit disturbing. I have met so many people that have told me how exaltant the country is, how good the social services etc. True or not, this is not really the issue. What bugs me equally is that when I walk the streets I get confused. I see young punks, I see skate kids, I see music trends of all kinds, I see graffiti, I see smart looking people. How does that all add together if you are a fucking subject? You love your fascist 1000 year old monarchy and then you go wear rugged clothes, old all-stars and play streetwise cool? Be proud about your freedom of speech and your cartoons and go Sunday morning, in your che-guevara shirt and your Danish design flip flops to see the queen wave the crowd? Something is wrong, something doesn’t add up to what you see and what it is. Pretentious, fake, substantial comes to mind. Everybody talks about balanced Copenhagen. Sure, it has a balanced population of swans and birdlife, but other than that, it really depends what you consider balance and what not.. Happy Copenhagen they call it. Happy in these days? This has to be wrong..

It is a trap of course. Easy to fall into. You just get dull and conservative when you have everything. Some might say no real problems, no real life.

I leave in these new built blocks by the sea. Fantastic. The only people leaving there are strictly 25-35 year old couples with kids; it like it’s a fucking yappy commune, like living in an ikea brochure. Trendy is the word that come to mind, of course they are famous for that, but this is way too much. It is so much that there is no differentiation any more. No poor and rich, no music fans and …er not music fans, no stylish and not stylish. Everybody looks so… well put, so intentionally sloppy, so smart, so music. Yet I bet that their bang & olufsen player only plays top hits radio.. Dull really. But they seem happy about it. You can see it in their eyes. Everybody looks so sure, so confident; you know the look I am talking about? Yes. Denmark is all about 30 something, empty but smart looking, confidence gaze individuals. Of course they are confident. The queen wants them that way, the government provides. So obnoxious… Oh and they loooove small talking (unlike for example..er…the Finnish), and they do it loud, and they do it confidently. No one ever asked me where I was from. Polite maybe. Probably dont give a fuck though…

The οutsider

Μάιος 28, 2008

¡Δemoler!

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά, Ροκενρόλ — Ετικέτες:, , , , , , , , , — Rayman @ 10:53 π.μ.

demoler!

(kamete klik stin eikona na deite)

Tatata…Yayaya…
Hechemos abajo la estación del tren
Hechemos abajo la estación del tren
Hechemos abajo la estación del tren
Hechemos abajo la estación del tren
Demoler, demoler, demoler, demoler
Hechemos abajo la estación del tren
Demoler, demoler la estación del tren
Demoler, demoler la estación del tren
Tatata…Yayaya…
Nos gusta volar las estaciones del tren
Demoler, demoler, demoler, demoler
Nos gusta volar las estaciones del tren
Demoler, demoler, demoler, demoler
Yeyeye… Yeyeye…
Yeyeye… Yeyeye…
Demoler, demoler, demoler, demoler
Tatata…Yayaya…

Los Saicos - Demolicion (1965)¡

Δε συνηθίζω να κάνω ποστ κοινωνικού περιεχομένου, αλλά μου έχει προξενήσει αλγεινή εντύπωση πως ο ΟΣΕ έχει διακόψει ΟΛΑ τα δρομολόγια αθήνα-θεσσαλονίκη (με επιστροφή)

(kamete klik stin eikona na deite kai sto tragoudi na akousete, kanagies)

Μάιος 27, 2008

αυτος ειναι καλλιτέχνης (νομίζω)

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά — nofunkydrummer @ 12:14 μ.μ

“ο καλλιτέχνης”

“η δικιά μου τέχνη”

Ο Τάκις (ψευδώνυμο του Παναγιώτη Βασιλάκη) είναι καταξιωμένος Έλληνας γλύπτης. Συγκαταλέγεται στους πρωτοπόρους της σύγχρονης εικαστικής σκηνής και αποτελεί σημαντικό εκπρόσωπο της κινητικής τέχνης.

Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1925 στην Αθήνα και ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά μιας εύπορης οικογένειας, ο πατέρας κτηματίας, η οποία όμως μετά την Μικρασιατική καταστροφή χρεοκόπησε. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Αλαγονία της Πελοποννήσου. Μεγάλωσε στην Νέα Χαλκηδόνα μέσα στη φτώχεια και σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και την γλυπτική. Το 1954 έφυγε από την Ελλάδα και μετά από περιπλάνηση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.

Έχει δημιουργήσει πάρα πολλά έργα, τα οποία υπάρχουν σε δημόσιους χώρους και εκθέσεις. Το 1960 τού απονεμήθηκε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τα έργα Telesculpture («Τηλεγλυπτό») και Telesculpture Electromagnetique («Ηλεκτρομαγνητικό Τηλεγλυπτό»), από το υπουργείο πολιτισμού της Γαλλίας.

Το 1964 αγόρασε εκτάσεις στο Γεροβουνό, στους πρόποδες της Πάρνηθας, όπου έχει κατασκευάσει το σπίτι του, στο οποίο μένει τα Καλοκαίρια. Εκεί έχει ιδρύσει το Κέντρο Έρευνας Τέχνης και Επιστήμης (ΚΕΤΕ).

Το 1987 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, Φρανσουά Μιτεράν, με τη διάκριση του Ταξιάρχη των Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1995 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 46η Μπιενάλε της Βενετίας. Ασχολείται εδώ και δεκαετίες με τα μαγνητικά πεδία.

Το λοιπόν. από τέχνη είμαι ατσουγκράνιστος όπως και να το κάνουμε πρέπει να παραδεχθώ την βλαχοσύνη μου. αυτός όμως ο κατά τα άλλα σημαντικός ελλην άνθρωπος κάνει γλυπτά στα οποία χρησιμοποιεί μαγνητικά πεδία!πσσσσσσσσσσσσσσσσ. πάλι δεν καταλαβαίνω τίποτα. οι γάλλοι όμως που είναι φιλότεχνοι άνθρωποι του δώσαν βραβειάρα. πσσσσσσσσσσσσσσ. Μπράβο του που έκανε και το σπίτι του κέντρο έρευνας και μπράβο του σε όλα, του βγάζω το καπέλο και μάη γουέη ο τύπος και σούπερ κλπ.ΤΑΚΙΣ. και χθες όπως διάβαζα το γαστρονόμο για τις πίτσες και το αμόρε έβλεπε τηλεμαγκαζίνο σταρ, η φωνή του εκφωνητή το είπε:

αίσθηση προκάλεσε ο ΤΑΚΙΣ με τα καινούρια του γλυπτά στην καινούρια του έκθεση με τα μαγνητικά πεδία. πσσσ τι λε ρε μάγκα μου κουλτούρα και δε συμμαζεύεται στο ΣΤΑΡ; μπράβο…πσσσσσ, ΤΑΚΙΣ. σταματώ το γαστρονόμο για να δω το σχετικό ρεποτάζ. Βλέπω ένα σύρμα να πηγαινοέρχεται στον αέρα. ε, τελικά δεν παίζομαι, δεν ξέρω απο τέχνη, τι γκράβαρο θέε μου, άνθρωπος αγράμμματος, και μου το λεγαν να μην κοιμάμαι στις όπερες του σαββάτου στην ετ3, μετανοιωμένος συνεχίζω να κοιτώ μπας και βγάλω άκρη, και ξαφνικα οι ουρανοί ανοίξανε, μια καλλίγραμμη κκοπέλα-ηθοποιός-μοντελο-μουνίτσα-τσαπερδονοκολοσφυρίχτρα, με διακριτικό μακιγιάζ και μαζεμένο μαλλί, βγάζει αργά και βασανιστικά τη ρόμπα της και με κάνει ρόμπα, καβλώνεις με τις ειδήσεις του ΣΤΑΡ; καβλώνεις….τσιτσίδι η γκόμενα λέμε, με λίγο θαμπάδα στις βυζούμπες και στο μαφ γουι ντιντντ σι δε μαφ ρε γαμώτη, αλλά στην κυριολεξία η τέχνη γαμάει…

στο σχετικό ρεπορτάζ η κορασίς δήλωσε πως ένοιωθε τα μαγνητικά πεδία ξαπλωμένη μπροστά στο έργο του ΤΑΚΙΣ. πσσσσ. πως τα ένοιωθε δηλαδής; της τραβούσαν τις μουνοτριχες τα μαγνητικά πεδία ή της γαργαλούσαν το γουνάκι; εγώ είπαμε απο τέχνη δεν ξέρω, και συνήθως τα βαριέμαι τα αρτυ φάρτυ πράματα, αυτά είναι μόνο για τους κουλτουριάρηδες πρωτευουσάνους. αλλά το γυμνό με τα μαγνητικά πεδία μίλησε στην ψυχή μου, προκάλεσε ρίγη δέος και σοκ, ένα πράμα σαν να βλέπεις το τελικό του 87 ξανά…. εγώ πάντως αν πήγαινα στην έκθεση του καλλιτέχνη μάλλον θα με διώχναν δια λιθοβολισμού, αν και θα ήμουν από τους λίγους ειλικρινείς που δεν θα έστεκα μπροστά από το έργο κοιτώντας το μαγνητικό πεδίο….

Μάιος 26, 2008

LBO: κρύα βαρελίσια με 5 ευρώ ή ζεστή Budweiser τζάμπα;

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — Ετικέτες:, , , , — Rayman @ 3:05 μ.μ

Φίλες και φίλοι,

Eίναι σάββατο βράδυ στη ζεστή και υγρή σαν αμασκάλη, Αθήνα μας, (αγάπη μου) πρωτεύουσα του ισχυρότερου κράτους της νοτιοανατολικής ευρώπης (… και το μπύργο το λευκόοοο). Μια πόλη σε καλλιτεχνικό οργασμό. Από το μαρούσι ως το γκάζι οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε οργασμό. Κιουρέητορς* γυρνοβολάνε δεξά κι αριστερά ανάμεσα σε έργάρες τέχνης. Το κοινό περιφέρεται αλλαλάζον ανάμεσα σε περιστρεφόμενες βούρτσες πλυντηρίων αυτοκινήτων, και γλάστρες με φοίνικες (ceci n’est pas une glastre avec le phinik). Το φιλότεχνο 30σάμθικ κοινό την παρασκευή παρακολουθεί τη μαγευτική περφόρμανς (μάστορας στο kliking kai double kliking) των Fantastikwn Hxwn, Που προηγείται της εμφανίσεως της Μαίρης και του the Boy. Την επόμενη μέρα κατηφορίζει (το κοινό που λέγαμε) στο Κ44 στο γκάζι που έχει μπαρ στο ισόγειο και αίθουσα τέχνης στο ανώγειο. Περιμένοντας να δούμε τους βαρδαλούς Love Boat Orchestra (έχω όλα τα LP και κάτι σπάνια 7″ από την πρώτη περίοδο τους) είδαμε μια εκθεσάρα με εργάρες τέχνης γαμάτα φοβερά απίστευτα ευρώπη γίναμε, και μετά μπαστακωθήκαμε μέχρι που η μπάντα προλογίστηκε από ένανε κιουρέητορ και αρχίνησε να παίζει. Από κει και πέρα το βράδυ μου ήταν γαμάτο/απαίσιο

καθώς

οι μπύρες ήταν τζάμπα /ζεστές

Είδα πολλούς γνωστούς και γνώρισα και κανά δυο ακόμα /είχε παααααααααρα πολύ κόσμο και αποπνικτική ατμόσφαιρα

είδα επιτέλους τους Lav Boout Orkestra /Αργήσανε πάρα πολύ να βγουν

το σετ τους ήταν πολύ ατμοσφαιρικό / το μαγαζί ήταν γεμάτο κάφρους που μιλόουσαν συνέχεια και δεν ακούγαμε τίποτα

Η μπάντα δεν κολλάει πουθένα παίζει μπαλάντες και ποπ και πανκ και έχει μία ελαφρότητα που σαφώς προτιμάω από την υπερβολική πόζα / καλός ο χαβαλές αλλά είναι είναι επικίνδυνος γιατί μπορεί να θεωρηθεί οτι με αποτελεί άλλοθι για να καλύψει έλλειψη ταλέντου και προσπάθειας, μπορεί λεμε…

Παίξανε ντεμέκ τσιφτετέλι (επ’ άπειρον, επ’ άπειρον) μετα το Ότσι Τσόρνιε που εγώ προσωπικά γουστάρω /το παρατραβήξανε στο τέλος και δε μας καλέσανε σε ένα open τζαμάρισμα που θα γκρέμιζε συθέμελα το κατάστημα

Γενικά είχε χαβαλέ και περάσαμε όμορφα /προτιμάω σαφώς να βλέπω ολοκληρωμένες μπάντες, περνάω καλύτερα δε όταν αυτές κάνουν και χαβαλέ

περισσότερο LBO εδώ

περισσότερα για το Κ44, τους φανταστικούς ήχους την αρτ αθήνα και τους Μαρυ αντ τηε βου εδώ

*Κιουρέτορ: (προφέρεται curator) είναι αυτός (-η) που κουράρει τους καλλιτέχνας, αυτός (-η) που τους μαζεύει και τους κάνει έκθεση, αφίσες, ψάχνει να βρεί χώρους, χορηγούς.
Αναλογία κιουρέτορς:καλλιτεχνών στην αθήνα μας, 2:5.
μαλακία δεν είναι;

Μάιος 23, 2008

Posted first at Back To Mono: d-d-d-do you, do you?

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — Rayman @ 4:09 μ.μ

AAAAAAAAAAIIIIIIIII

AIIIIIIIIam elooun an mai beeeed

but- aiaiaiai nton plei maaaaaaaai beeeeerd

(prosoxi sto simeio 02:00…)

Μάιος 22, 2008

INVASION OF MOSCOW 2008: John Terry σπεσιαλ απντέητ

Καταχωρημένο ως: Μπάλα — Rayman @ 12:00 μ.μ
Park, Park, Wherever You May Be (tune of ‘Lord Of The Dance’)

Park, Park, wherever you may be,
You eat dogs in your home country!
It could be worse, you could be a Scouse,
Eating rats in your council house!

Where were you Chelsea?
Tune: Bread Of Heaven

Where were you when you were sh*t?
Where were you,
Where were you,
Where were you when you were
sh*t?

ohn Terry oooooaaahhh
John Terry
oooooaaahhh
He stands at 6 foot
3
He’s captain of Chelsea
John Terry…..

John Terry o o o oh John Terry o o oh

He stands at 6 feet 3, he’s
captain of chelsea.
John Terry o
o o oh John Terry o o o oh
He wears the royal blue, he’s chelsea
through and through

John Terry, John Terry, John
Terryyyyyyy
John Terry, John
Terry, John Terryyyyyyyyyy

Μάιος 21, 2008

αντικαταθλιπτικά και συνασπισμός

προφΏ?εται τσιπραλεξ

προφέρεται τσιπραλέξ”

Φαρμακευτική ουσία:

ΕΣΚΙΤΑΛΟΠΡΑΜΗ

δικός ATC: N06AB10
Γενική Ομάδα ATC: Φάρμακα του νευρικού συστήματος
Γενική Κατηγορία: ΨυχοΑναληπτικά
Ειδική Κατηγορία: ΑντιΚαταθλιπτικά
Χημική Ομάδα: Επιλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης (SSRI)
Χημικό Όνομα:

Escitalopram

Κύρια Χρήση: Αντικαταθλιπτικό
Άλλες Χρήσεις:
Συνήθης Δοσολογία: 10 - 20 mg/d

Ειλικρινά τώρα τα καταλαβαίνω όλα. γιατί ο τσίπρας ειναι τόσο χάη. ρε μαλάκες ο τύπος έχει αντικαταθλιπτικό φάρμακο με το όνομά του, τι άλλο θέλετε δηλαδή; γιαυτό χαμογελαέι συνέχεια παρότι έχει το παρελθόν του κνίτη (αν και αυτοί γαμάνε όντας φοιτητές). Ενυγουέη, ο τύπος με βάση αυτό το φάρμακο τα έχει αλλάξει όλα άρδην στην πολιτική ζωή και όλοι τώρα του συνασπισμού είναι μέσα στην τρελλή χαρά. Δεν τους νοιάζει που ο αρχηγός είναι παιδαρελι τους ποτίζει τσιπραλέξ και όλα είναι πρίμα. Δεν τους νοιάζει που ακόμα ο αλαβάνος κανει κουμάντο, παίρνουν τσιπραλέξ και ολα ο.κ. Δεν τους νοιάζει που ο αρχηγος δεν μπορεί να κάνει μια σωστή δήλωση υπάρχει το σύστημα, τσιπραλέξ και απάνω βόλτα λέμε. Σούπερ φάρμακο. Χορηγείται δια του στόματος και όλοι οι οπαδοί είναι μεσα σε τρελή ευδαιμονία και γούστα. Σήμερα μάλιστα τσεκαρα γραία περί τα 50 συναπτά καλοκαίρια, να κολλάει αφίσα μια που ο αρχηγός ομιλει αύριο στο βόλο γεμάτη χαρά και ενα red bull στο χερι ανοιχτό και έπινε κιόλας. Μάλλον θα παω και γω αυριο μπας και περισσέψει τίποτα καραμελιτσες να μην στενοχωριέμαι τόσο ρε γαμώωτη. Μέγας είσαι τσίπρα μου και θαυμαστά τα χαπια σου. Πόσο γαμάτος και περίπτωση πρεπει να είσαι για να βγάλουν φάρμακο με το όνομα σου άραγες;

προσοχή επίσης στη λεπτομέρεια, έχει και κοκκινο αστεράκι η συσκευασία….

υ.γ. έχει κανείς καμιά σημαία σύριζα δανεικιά;οι φρίκουλες απανταχου των πανεπιστημιουπόλεων έτσι καβατζώθηκαν για κανα χρόνο….

θ.γ.2 ρε αντμιν, κανε επιτέλους το μπλονκ όπως ήταν, έτσι θα μας κατηγορήσουνε για πασόκους και δεν φαίνεται η άκρη από τα ποστ. και ως γνωστόν όλοι την θέλουμε την άκρη μας. Ήδη έχω απειλές για αυτοκτονίες.

Αληθiνες ιστοριες πονου Νο 173: Η μουνοτριχα

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά — Ετικέτες:, , , — Rafaela Kara @ 3:06 μ.μ

Me

 

 

Να εισαι ταπεινος, ησυχος και μαζεμενος μου ελεγε η μακαριτισα η γιαγια μου. Και ετσι προσπαθω να ειμαι. Ενα ντροπαλο και συνεσταλμενο ξανθο αγορι. Προπαντων στη νεα μου δουλεια, προσπαθω να περναω οσο το δυνατο πιο απαρατηρητος, ειδικοτερα γιατι εχω πει τις απειρες μπαρουφες για να με παρουν, ακομη ειδικοτερα γιατι ειμαι φιλοξενουμενος σε μια μοντερνα ξενη χωρα και δε θελω να προκαλω με κανενα τροπο.

Με αυτο κατα νου λοιπον, σαβουριαζα το μεσημεριανο μου, μαναχος και χαμηλοβλεπουσος σε μια γωνιτσα. Ξαφνου ερχονται και καθονται στο τραπεζι 8 παλαιουρες μανατζερς, και Γιαπονεζος αφεντικο και μια γυναικα.

Αναπουεκτα αρχιζει κουβεντουλα.

 

 Μανατζερ1: This is Alex (υποκοριστικο του Ροκαβλον..) he is new, he is in my department.

 Me: Hello (χαμηλωφωνα και χαμογελαστα)

 Μανατζερ2: Where are you from?

 Me: From Greece..

 Manager 3: How come you are in Denmark? A woman right? Χα χα ολοι μαζι σε πολυ ευχαριστη και και   φιλικη ατμοσφαιρα.

 Me: xa xa.. Yes, xa xa You know what they say.. (σε αuτο το σημειο εχω την απολυτη προσοχη ολων)

 

 HAIR FROM A PUSSY CAN PULL A BOAT.. Xa xa xa xa…….

.

.

Ησυχια…

.

Και συνεχιζω ακαθεκτος

You know,..from a…(και αρχιζω να δειχνω τη βουβονικη μου περιοχη)…..

….

.

But from woman, sorry ( λεω στην κυρια στα αριστερα μου)…pulls a boat

you know?

.

Σιωπη… τουμπεκι ψιλοκομενη, ολοι πισω στο φαγητο τους, ουτε κιχ..

.

Victory. Γοητευτικοτατος και εντυποσιακοτατος…. Ατσαλακωτος τελειωσα το φαγακι μου και εφυγα κυριος. .. Παλι καλα που δεν αμολησα επικη κλανια φευγοντας να γραψω ιστορια.. Αφησα το στιγμα μου. Τωρα ειμαι η ο ανωμαλος Ελληνας που τραβαει τριχες απο μουνια, η ο γελοιος φαλοκρατης Ελληνας με τη σιχαμερη αισθηση χιουμορ. Ιts a win win situation. Rock n Roll

Σκατα

 

Α ρε γιαγιακα

 

Μάιος 19, 2008

για να κανω χατ τρικ και να πέι καλά η εβδομάς update με φωτο κατα απάιτηση του admin

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά, Ροκενρόλ — Ετικέτες:, , , , — nofunkydrummer @ 8:35 μ.μ

The Monocles - i cant win

to mp3 αυτό το παραθέτω για τον προφανέστατο λόγο .δηλαδή αυτά τα παλικάρια δεν δεχόταν με τίποτα το γεγονός να χαρακτηριστούν λούζερζ. όχι κυριέ μου με΄τίποτα. δεν φταίω εγώ που καίγομαι στο σίδερο, δεν είμαι λούζερ που όταν μενω με το αμάξι δεν σταματάει κανείς, δεν είμαι λούζερ όταν δεν πάω στο σίνιορ προμ επιδή αποικοιμήθθηκα, δεν είμαι λούζερ γιατί δεν μου κάθεται ούτε θυληκή νυχτερίδα, δεν είμαι λούζερ γιατί φορά πατομπούκαλο και έχ αλλεργική αντίδραση στους φακούς επαφής αλλά και στις φακές και στις φακίδες που έχχουν γεμίσει το πρόσωπό μου, δεν είμαι χαμένος επειδή δεν μπορώ να τρέξω , δεν είμαι χαμένος επειδή δεν μπορώ να παίξω, δεν φταίω εγώ, απλά οι μόνοκλς το λένε. δεν μπορώ να νικήσω.ΓΚΕΓΚΕ;

The Monocles

Rayman says: mou pire 12″…

edw plirofories kai ena mikro istoriko

http://www.bobyeazel.com/peterjohnson.htm

μοναδικές στιγμές….

Φανταστείτε τώρα δηλαδή να είσαι ηθοποιός και να κάνεις όνειρα για ταινίες, εντάξει μην τα θες όλα δικά σου, σιγά μην γίνεις και πρωταγωνιστής με την μία. άντε να πάρεις κανά ρολάκι για αρχή. ίσως όχι ταινίες κινηματογράφου αλλά τηλεταινίες, ίσως όχι πρωτοκλασάτες αλλά ολίγον β διαλογής, ίσως ίσως ούτ καν β αλλά λίγο σόφτ πορνό, ίσως και σκληρό, αλλά να μην είσαι και πρωταγωνιστής εκεί, να είσαι ένας απλός ρόλος; ε όχι ρε παιδιά , δώστε μου κάτι τουλάχιστον που θα έχει προοπτικές. κάπως έτσι την πατησε και ο ζωρζ. είπαμε να μην ελπίζεις και στα καλύτερα, αλλά και να ρίχνεις τα στάνταρ χωρίς όρια έχει τους κινδύνους του. και μετά σου λένε τα μπαρμπάδια καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή… εγώ λοιπόν αυτό και το να ξυρίζω αρχίδια στο νοσοκομείο δεν το έκανα, προτιμώ την παρανομία

αγνή ψυχή και τρυφερό πόδι

Καταχωρημένο ως: Μπάλα — Ετικέτες:, , — nofunkydrummer @ 8:09 μ.μ

Μιας και μιλάμε για μορφές, μπάλα δεν ξέρω την τύφλα μου, λέω παναθηναϊκός επειδή δεν χρωστάει, αλλά για αυτό το άξιο παλικάρι μπορώ να σας πω πως ο πολύς ο κόσμος τον θυμάται με την ΑΕκ επειδή σκόραρε σε κάποιο δύσκολο ευρωπαϊκό ματς εγώ όμως πάντα θα τον έχω στην καρδιά μου γιατί στην θητεία του στον ΠΑΟΚ, κάναμε θητεία μαζί στο ίδιο τάγμα ταχυδρομικών δυνάμεων στο Γ σώμα στρατού. και αυτή ή αγνή ψυχή, δεν έχωσε εμάς τα απλά φανταράκια αλλά ερχόταν μέσα το βράδυ, έκανε το νουμεράκι του κανονικότατα (τα ακούς σαραβακοαναστοπουλεκαιλοιπεςκουραδεςτουελληνικουπρωταθλπληματος;) και έφευγε για προπόνηση. βέβαια επειδή ολημερίς δεν τον βλέπαμε, μας είχε κάνει δώρο μια τηλεόραση με φιλμνετ και σουπερσπορ για να τον βλέπουμε στους αγώνες και να χορτάσουμε τσόντα. αυτός έδωσε την τσόντα στο λαό.

σίγουρα πολλοί απο σας δεν ξέρετε την τυφλα σας για αυτό και παραθέτω φωτό όμως, είναι δυστυχώς μια φιγούρα που κανείς δεν τον έχει ούτε από τα χαρτάκια της πανίνι ρε γαμώωτη. ποιος είναι;

AGGELIA

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — fullreverb @ 12:57 μ.μ

Enoikiazetai pliris eksoplismos gia garage banda (sto volo i stin evryteri perioxi tou nomou magnisias): Kithara Domino (vox style), Farfisa Mini Compact, Basso Eko Kadett. Eisai GARAGZIERIS, TI PERIMENEIS!!!? epikoinonise TORA. Full mouratos eksoplismos!!!!!! To garage den paizetai me stratocaster!

Μάιος 14, 2008

Το μπάσο που καίει!

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — Ετικέτες:, , , , — Rayman @ 11:02 π.μ.

Έχει παίξει μεταξύ άλλων, μπάσο στο Pet Sounds, 12χορδη κιθάρα στο Freak Out του Zappa, κιθάρα στο La Bamba του Richie Valens και στο Surf City των jan + Dean, στα πρώτα του Sam Cooke, μπάσο στο Light My Fire των Doors, στο These Boots Are Made For Walking της (τραγικής, μην το ξεχνάμε αυτό) Nancy Sinatra, στο You’ve Lost that Loving Feeling, μπασό στο Mission:Impossible, στο Bonanza, στο Hawaii 5-0, στο M*A*S*H, στο Love Boat, σε αρκετές επιτυχίες των Monkees, σε δίσκους του David Axelrod, του Quincy Jones, για τη Motown…

μέχρι και μπάσο για τους Alvin + the Chipmunks έχει παίξει γαμωτηντρέλα μου

Και έχει και τρελλά διάσημο απόγονο που κάνει συναυλίες σε αεριωθούμενα οχήματα…

WHO IT IS MOTHERFUCKERS? (ε μην το googlaρετε, κότες)

Μάιος 13, 2008

Σπορ ηρωες των παιδικων μας χρονων: Sergėjus Jovaiša

Καταχωρημένο ως: Μπάλα — Ετικέτες:, , , , — Rafaela Kara @ 2:50 μ.μ

Οταν βλεπετε στις αλανες κανα καημενο πιτσιρικα που χαζοφερνει, να του εχει ανοιξει και να βαζει τα τριποντακια σα να ναι λει απ με αθλιο αρτσουμπαλο στυλ ομως πιος σας ερχεται στο νου?

Oχι τριποντο….ΟΧΙ ΤΡΙΠΟΝΤΟΟΟΟΟΟΟΟ

Oι φωνες του Φιλιπα Συριγου, οι φωνες 20000 χιλιαδων , 10.356.664 Ελληνων δεν ηταν ικανες να πτοησουν αυτον το μεγαλο σουτερ, τοτε που οι μεγαλοι σουτερ ηταν πρωνομιο μονο της Σοβιετικης ενωσης και της Γιουγγοσλαβιας, τον Σεργκει Γιοβαισα. Τσαρος των 6,25, εκτελεστης της στεπας, αθορυβος πιστολερο της βαλτικης, δολοφονος με το αγγελικο προσωπο ειναι μονο μερικα απο τα παρατσουκλια του.

Υπερ αθλητης, ο πραγματικος mr final countdown, τεραστια προσωπικοτητα και μεγαλος ανθρωπος ηταν αυτος που πηρε απο το χερι τη Ρωσικη αρκουδα και την οδηγησε μεχρι τον τελικο του 87, οπου συγκρουστικαν με τον βραχο που ακουει στο ονομα Λιβερης Ανδριτσος..

Πλακατζης και ψυχη των αποδυτηριων, ειχε παρει υπο τη προστασια του τον φερελπη τοτε σαρουνας μαρτσουλιονις και του διδακσε τα μυστικα της καλαθοσφαιρισης. Ο μοναδικος απο την ομαδα στης Σοβιετικης ενωσης που δεν ειχε μουστακι, μια επιλογη που προκαλεσε εντονη δυσαρεσκια στα ηψηλα κλιμακια της Σοβιετικης ομοσπονδιας.

Θρυλος πλεον, αναμνηση των παιδικων μας χρονων, μαζι με τον Βαλτεμαρας Χομιτσιους, τον Κουρτιναιτις, και τον Βαλτις Βαλτερς. Ομορφες εποχες. Τοτε που ακομη τα σορτσακια ηταν αρχιδατα, το κομπο μουστακι-χαιτη ηταν συνονυμο με τη πορτοκαλι μπαλα, τοτε που η μπαλα ηταν πορτοκαλι και οχι καφε, οι καλτσες ηταν μεχρι το γονατο, ο Γκαλης φορουσε πονυ και τα γραμματα CCCP φερνανε δεος..

 

ΚΚΕ μου λου

 

 

 

Μάιος 10, 2008

το γκαράζ το πανκ το τραγουδάκι green telescope-thoughts of a madman.mp3

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — Ετικέτες:, , , , , — nofunkydrummer @ 1:45 μ.μ

όπως το καταλαβαίνω το πράμα, όλο αυτο που μας περιβάλλει, με την παγκοσμιοποίηση σε σούπερ ταχύτητες ανόδου του  πετρελαίου και με το ξεπούλημα του ΟΤΕ να ξαλαφρώνει τον εθνικό κουμπαρά και επίσης τον τυφώνα σε μια χώρα που δεν είχα ξανακούσει ποτέ αλλά έστειλα βοήθεια ως έλλην και τον λιακόπουλο να λέει ο καιρός γαρ εγγύς, τους νταλικιέρηδες σε απεργία και το λιντλ με άδεια ράφια (σε λίγο τελειώνουν και οι μπύρες, τότε να δεις πανικός)η ανάγκη για γκαράζ πανκ είναι άμεση για πολλούς λόγους.

  • για αναπτέρωση και ανύψωση του ηθικού
  • για αναπτέρωση και ανύψωση του πέους(άμα δε καβλώσεις με την πανκοφαζούρα του κομματιού, πήγαινε κατευθείαν εδώ και μην ξανάρθεις εδω πέρα
  • γιατί μας λείπει η ραφαέλα , έλα πάλι έλα
  • για να πάει καλά η βδομάδα που έρχεται
  • για να θυμάσαι με γλαφυρότητα τη βδομάδα που φεύγει
  • για να θυμούνται οι παλιοί  και να μαθαίνουν οι νεότεροι
  • για να μην ξαναγίνει ακόμα ένα marie claire όπως αυτού του μήνα
  • για να ξεβουλώσουν αρτηρίες και αυτιά, δεν φτάνουν μόνο οι LOS SAICOS
  • bebopalula she’s my baby
  • suicide often crossed my mind
  • δεν υπάρχει περίπτωση να το ξέρει η γκόμενά σου
  • μπορείς να το παίξεις γνώστης στο γκόμενό σου
  • ποιος νοιάζεται;δώσε το λινκ ρε καριόλη
  • γιατί κάποιος κα΄που , κάποτε, το άκουσε και ειπε πως είναι ό,τι πιο σκληρό έχει βγάλει ποτέ η σκωτία( σε πλήρης αντίθεση με την συνήθης μαλακοτσούτσουνη ποπ που βρίθει εκεί πέρα)
  • γιατί το ξαναανακάλυψα με δάκρυα στα μάτια να σκονίζεται στη δισκοθήκη μου που δεν αξίζει μια περιουσία
  • γιατί είναι κομματάρα ρε μαλάκα
  • γιατί αν και εντελώς άκυρο, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ (δεν θα κάτσω να εξηγήσω το συλλογισμό μου )
  • γιατί σε σηκώνει από τον καναπέ σου αλαλάζοντας ως αλόφρων νεανίας ή κορασίς αν προτιμάτε
  • uber alles

το τραγουδάκι το γκαράζ το πανκ το παραθέτω από διασκευή (ου ρε ξοφτιλισμένε ανήρ) αλλά νομίζω πως ο κύριοσ Lenny Helsing και η παρέα του τιμάνε το αδικοχαμένο στη λήθη ταλέντο των  nomads  από την δεκαετία που τόσα χρόνια ταλανίζει τη μόδα και τις δια(σ)τροφικές συνήθειες πασών των ανθρώπων.Αμήν

Green Telescope-Thoughts of A Madman.mp3

υ.γ. άμα βρώ και το αυθεντικό κομμάτι σε εμπιθρί εννοείται πως θα κάνω κι άλλο ένα βαρετό ποστ τελεία και παύλα

Μάιος 9, 2008

ινάφ ιζ ιναφ

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — Ετικέτες: — nofunkydrummer @ 7:14 μ.μ

λοιπόν επειδή πολλές κουβεντούλες έχω ακούσει τελευταίως και μιας και τελείωσε η θεραπέια για τις αιμοροϊδες και επειδή βλέπω πως και με αυτή τη βραχύβια απουσία μου μπλέξαμε τα περού με τις αγγλίες, τα καλαμαροχτάποδα με τα μπαρμπόύνια και για να μην φτάσουμε σσεε κλασικό σημείο πουτσας βούρτσας και να μην ξαναθυμηθώ τον σιρέα τώρα που το ρίξαμε στο μέμορυ λέημ, αλλοι βέβαια με λένε γραφικό, και μιας και το παίζουμε ιντερνασιοναλ, γκαραζοτουάνγκ με εκπληκτικό ριβέρμπ από την απω εσω έξω πέρα δώωθε ανατολή. τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. μανεη τοξ αντ μπουλσιτ γουοξ.χωρίς φωτό.για να παέι καλά το σού-κού.

μουλα μπερτέμου     (κάτι σαν το φέρτε μου ένα μαντολίνο αλλά πολύ μαγκιά)

Παλιότερα άρθρα »

Blog στο WordPress.com.