“ενώ το ομώνυμο “On The Move” είναι ένας μικρός rockabilly ύμνος”…

Ακολουθούν ιντερνετικά reviews για έναν από τους καλύτερους ελληνικούς γκαράζ δίσκους από καταβολής ανθρώπινου πολιτισμού, Αθηνόραμα, ATHENS VOICE, MiC, Avopolis, ένας Ισπανoς ορκισμένος fan και άλλοι, όλοι είχαν από έναν καλό λόγο να πουν:

“Γκαραζοψυχεδέλεια κι άγιος ο θεός της φαρφίζας και των ξεροκέφαλων ριφ”, Aρ. Ζήλος, Αθηνόραμα

“Οι Frantic Five το κάνουν όπως ακριβώς πρέπει”, Μάκης Μηλάτος, ATHENS VOICE

“[οι Frantic Five] καταφέρνουν να εκτείνουν τη -προ πολλού ληγμένη- διάρκεια ζωής του ιδιώματος που ακολουθούν”, Γιάννης Παπαϊωάννου, MiC.gr

“Ενώ το ομώνυμο On The Move , είναι ένας μικρός rockabilly ύμνος”, Θοδωρής Κανελλόπουλος, Avopolis.gr

“Uno de los mejores discos del 2007!
Altamente recomendado!!!” Jolete Macana, ipunkrock.com

“Μέτρια πράγματα θα βρεις εδώ μέσα και μερικές καλές στιγμές, αλλά λίγες” Γεωργία Λαιμού (ξέρουμε που μένεις…), e-go.gr

“Αλήθεια αφού είναι τέσσερις, γιατί ονομάζονται Frantic Five;” (για να ρωτάει ο) Κώστας Σακκαλής (από το ο θεός να το κάνει) rocking.gr

“το πάθος και η ένταση είναι διάχυτα στα 30 λεπτά του cd”, Παύλος Ζέρβας, Musiccorner.gr (φιλαρακί εχεις 20 λεπτά να συμπληρώσω να πάρω κουλούρι;)

αναλυτικά τα ριβιούζ παρακάτω…

THE FRANTIC FIVE

ON THE MOVE
Γκαραζοψυχεδέλεια κι άγιος ο θεός της φαρφίζας και των ξεροκέφαλων ριφ - βήμα δεν κάνανε απ’ το ‘04 («α» 244)! Κι όμως, παίζουν καλύτερα… Καιρός πια να ορίσουν αυτοί το κοινό τους, όχι το αντίστροφο. (On Stage) **½”

Αργύρης Ζήλος, Αθηνόραμα

_______________________________________________________________

THE FRANTIC FIVE
- On the Move (On Stage) ***
Όταν τα “nuggets” θα δραπετεύουν, πάντα θα γίνεται πάρτι. Oι Frantic Five κατέχουν καλά το μύθο του ήχου που εκπροσωπούν και κάνουν ό,τι πρέπει για να είναι συνεπείς με όλα τα στάνταρ του είδους, χωρίς όμως να γίνονται κλισέ. Aισθητική mono και χορταστικές «φαρφίσες» με στερεοφωνικό ήχο. Oι Frantic Five το κάνουν ακριβώς όπως πρέπει.

Μάκης Μηλάτος, ATHENS VOICE

_______________________________________________________________

The Frantic V On the move (On Stage) Ελληνικά
	1. The Brood 2. Treat Me Kind 3. Why She’d Ever Leave? 4. I Can’t Wait Till Friday Comes 5. How Can We Go On? 6. So Sad 7. On The Move 8. Live In Hell 9. You Made Me Cry 10. Away From Your Lies 11. I Got A Girl 12. Don’t Tread On Me
Πρωτοστάτες της εντόπιας garage rock αναβίωσης οι Frantic Five, αλλά και σημαντικότεροι ομολογητές της, σεσημασμένοι κατά τ’ άλλα και κατά συρροή διασαλευτές της τάξης από σκηνής στα live τους απανταχού στην επικράτεια, διαπλεκόμενοι με τους υπόλοιπους ανά την Ευρώπη αποστόλους της garage ορθοδοξίας μέσα απ’ τις περιοδείες και τις διάφορες κυκλοφορίες τους στο εξωτερικό, συνεχίζουν ανεπηρέαστοι σχεδόν δεκαπέντε χρόνια τώρα να υπηρετούν πιστά τις ιδρυτικές αξίες του πεισματάρικου αυτού ιδιώματος, σαν να μην πέρασε μια μέρα απ’ τα ’60’s. Γνωρίζουμε λοιπόν να τους εμπιστευόμαστε για καθαρό r’n'r, του είδους που “απευθύνεται στο σώμα απ’ το λαιμό και κάτω” κι αυτό περιμένουμε να συναντήσουμε κι εδώ, μαζί φυσικά με τους Sonics, τους Fuzztones, Cynics, Chesterfield Kings κι όλη την υπόλοιπη εκλεκτή κοινωνία των Nuggets, στη δεύτερη μόλις ολοκληρωμένη δουλειά τους (μεσολάβησε το περισυνό live album στο βρετανικό label Inka) και, φυσικά, το ‘On The Move’ δεν μας απογοητεύει. Μειωμένοι κατά έναν οι Frantic Five μετά την αποχώρηση του frontman (οι υπόλοιποι μοιράζονται ισόποσα περίπου το μικρόφωνο), υποδέχονται με surf-garage και b-movie χιούμορ (’The Brood’), για να στήσουν πιο κάτω το κλασικό και διαχρονικό fuzz-garage party τους (’You Made Me Cry’, το απολαυστικό ‘Why She’d Ever Leave?’ ή το ομότιτλο instrumental) με την κιθάρα του Captain K και τη farfisa-έμβλημα του Dr Organ πρωταγωνιστές παντού σε εξαιρετική διάθεση, ανεβάζοντας κι άλλο τις στροφές μέσα απ’ τα πατροπαράδοτα ουρλιαχτά του δυνατού αλλά απροσδόκητα μελωδικού ‘Live In Hell’ και, βέβαια, τον εκρηκτικό ρυθμό του ‘I Got A Girl’ που παρασέρνει χωρίς προσπάθεια. Ανάμεσα στη θετική retro-garage ενέργεια και τα κινητικά riffs, οι frantic boys μπορούν ακόμη να χωρέσουν αρκετή ’60’s ψυχεδέλεια, κάποιους -μακρινούς- απόηχους folk (’So Sad’) ή r&b (’Away From Your Lies’), την υποχρεωτική σχεδόν ιστορική αναφορά με το ‘Don’t Tread On Me’ των -άγνωστων σ’ εμάς- Kit & The Outlaws, αλλά και μερικές στιγμές εξαιρετικής ψυχεδελικής mid-tempo μελωδίας (’Treat Me Kind’, ‘How Can We Go On?’), κορυφαίες μάλλον εδώ που δείχνουν να τους “πηγαίνουν” εξίσου καλά, ιδιαίτερα η ταξιδιάρικη moody διάθεση του δεύτερου που απαντά ίσως και στο ερώτημα που θέτει, καθώς φαίνεται πως οι (εν)αλλαγές στα φωνητικά τούς έχουν μάλλον ωφελήσει. Φανερά βελτιωμένοι λοιπόν, οι Frantic Five δικαιώνουν εδώ το πρώτο συνθετικό του ονόματός τους (το δεύτερο είναι πλέον ανακριβές όπως προαναφέραμε) και καταφέρνουν να εκτείνουν την -προ πολλού ληγμένη- διάρκεια ζωής του ιδιώματος που υπηρετούν, όχι όμως και τα -περιορισμένα οπωσδήποτε- όριά του, καθώς παραμένουν μέσα σ’ αυτά με θρησκευτική σχεδόν ευλάβεια, κάνοντας το ‘On The Move’, παρά τη σχετικά σύντομη διάρκειά του, ν’ ακούγεται μετά τη μέση σαν απαρίθμηση όλων των απαραίτητων σημείων αναφοράς. Συνολικά όμως, προσφέρουν ζωντανό r’n'r και αρκετό fun, απαραίτητα μάλλον στην εποχή που το rock έχει πάρει και πάλι στα σοβαρά την αποστολή του να εξιλεώσει την κοινωνία και να σώσει τον πλανήτη.
Γιάννης Παπαϊωάννου, MiC.gr
7

_________________________________________________________________

On The Move Frantic Five
		Εταιρία: On Stage (12/2007)
		Είδος: Pop, Rock
		Κείμενο: Θοδωρής Κανελλόπουλος
Οι Frantic Five υπάρχουν από το 1994 και, στα 15 χρόνια ενεργής παρουσίας τους στα μουσικά δρώμενα, έχουν πλήθος live εμφανίσεων και κυκλοφοριών στο ενεργητικό τους - ως επί το πλείστον 7ιντσα ΕPs. To On The Move αποτελεί τη δεύτερη δισκογραφική τους απόπειρα και σ’ αυτό το album παρουσιάζονται βελτιωμένοι σε όλα τα σημεία, με κυρίαρχο σημείο αυτό των συνθέσεων. Δώδεκα αυθεντικές garage rock ‘n’ roll συνθέσεις με επιρροές που ξεκινούν (και ίσως σταματάνε) στη χρυσή γενιά των nuggets στα sixties - βλέπε Seeds, Sonics και Castaways - φτάνοντας μέχρι τους μεταγενέστερους Fuzztones και Fleshtones περιέχει το On The Move. H farfisa και οι «φαζαριστές» κιθάρες δίνουν το ανάλογο feel-good αίσθημα στο album, το οποίο γκρουβάρει σχεδόν σε όλο το εύρος του. Ένα άλλο στοιχείο που παίζει σημαντικό ρόλο σ’ αυτό, είναι η ανεπιτήδευτη παραγωγή, η οποία ενδεχομένως να ξενίσει κάποιους λόγω της απλότητας της. Αυτή είναι, όμως, που προσδίδει μεγαλύτερη αυθεντικότητα στη δουλειά, κάνοντάς τη να ακούγεται όπως ακουγόντουσαν οι μπάντες τότε, τη δεκαετία του 1960. To On The Move ξεκινά με το ρετρό, οργανικό, “The Drood”, όπου ξεχωρίζει η farfisa από την πρώτη στιγμή. Άλλα τραγούδια τα οποία ξεχωρίζουν και δεν σου βγαίνουν από το μυαλό, είναι τα fuzz anthems “Why She’d Ever Leave?” και “Live In Hell”. To “So Sad” πάλι κινείται ανάμεσα στα όρια του psych και γενικά του billy, ενώ το ομώνυμο “On The Move” είναι ένας μικρός rockabilly ύμνος. Πιο εθιστικό, προσωπικά, θεωρώ το χορευτικότατο “I Got A Girl”, όπου οι Frantic Five δείχνουν πραγματικά τον καλύτερο τους εαυτό. Το album κλείνει με μια διασκευή που έχουν κάνει, όπως διάβασα, στο κομμάτι “Don’t Tread On Me” των Kit & The Outlaws. Δεν έχω ακούσει την πρώτη εκτέλεση, αλλά αυτό που κάνουν σ’ αυτό το κομμάτι οι Frantic Five, είναι τρομερό. Βρώμικο και sexy όσο ακριβώς χρειάζεται, κλείνουν το album με τον εντυπωσιακότερο τρόπο. Καιρός είναι να γίνει μεγαλύτερος ντόρος και χαμός για τους Frantic Five. Τουλάχιστον, όποτε κάνουν live, ο κόσμος περνάει καλά και οι ίδιοι το ευχαριστιούνται περισσότερο από τον καθένα. Garage Revival, thumbs up!

Θοδωρής Κανελλόπουλος, Avopolis.gr

________________________________________________________

Grupo: THE FRANTIC FIVE
Nacionalidad: Grecia
Tνtulo del disco: On the move
Formato: Cd
Sello: On Stage Records
Aρo: 2007
Referencia: OSR019
Publicado: 21/02/2008 Contiene 12 canciones.
Comienzan con un guiρo a una de las pelis mαs significativas de los aρos 50’s. “the brood”. El farfisa es sometido a una injuria de tormentos! Tras ιsta, una autιntica gozada sσnica llamada “Treat me kind”, pero ojo, es con la que viene a continuaciσn; “Why she’d ever leave?” con la que tocan el cielo! La mezcla de guitarras con farfisa es en este corte ESPECTACULAR!! Ahora arremeten con “I can’t wait till fridays comes” donde enquistan un sonido mαs depurado. Mαs clαsico! Turno ahora para acercarnos a sendas mαs sixties con “How can we go on?”, donde bajan la velocidad, aunque no la intensidad, y para eso tienen el fuzz marcando el paso! Con otro grinch demoledor de Fuzz dan vida a “So sad”. La canciσn perfecta para los dνas de odio y llantos de lαgrimas negras!. Una espiral gorgσnica de fuzz y farfisa crean una atmσsfera retro-sαucica con un temazo instro; “On the move”,que es el que da nombre al αlbum! Impresionante! Tras un paso por el infierno con “Live in hell” nos topamos con un magma sσnico cargado de garage y r’n'blues! Su nombre; “You made me cry”. Una mezcla conjuntiva de Wylde Mammoths con los Sick Rose mαs cruentos! Un cocktail demoledor. Una de las preferidas del disco es “Away from Your lies”. Segϊn el tνtulo de las cancioens es un disco de penas, llantos y mentiras… pero con esta canciσn puedes gozar 100 vidas! El Farfisa se desata con “I got a girl”. Es la canciσn que incluirνa en un hipotιtico Fuzz Face 10! Sin dudarlo! Lo tiene todo para que le guste a todo Satαn! Con una versiσn alucinante del “Don’t tread on me” dan por finalizado este disco. Uno de lso mejores discos del 2007!
Altamente recomendado!!!

Jolete Macana, ipunrock.com

___________________________________________________________

The Frantic Five: On the move (On Stage)

15:02 10/2

Ένας δίσκος λίγες λέξεις
Δισκάκι που ξεκινάει δυναμικά (με το gung ?ho The Brood) και με άποψη (ωραίος ρολαριστός και γεμάτος ήχος στα 2 πρώτα tracks), συνεχίζει με πολύ noise που δεν καταφέρνει να συνευρεθεί με τον υπόλοιπο ήχο, ο οποίος στο δελτίο τύπου ορίζεται ως «ρετρό» neo-garage?!?
Συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, οι Frantic Five, βρίσκονται ήδη στο δεύτερο άλμπουμ τους, αλλά προσωπικά δεν κατάφεραν να με κάνουν να τους ακούσω με ενδιαφέρον. Κοινώς δεν με ‘κράτησαν’ μέχρι το τέλος.
Ούτε με έκαναν να θέλω να χορέψω με το «I got a girl» αλλά μου θύμισαν και πολύ καλά έκαναν το εξαίσιο «Don’t Treαd on me» των Kit & the Outlaws.
Μέτρια πράγματα θα βρεις εδώ μέσα και μερικές καλές στιγμές, αλλά λίγες.

Στιχάκια…
«Treat me kind when you’re around
Treat me fine I’ m feeling upside down»
[Το κορίτσι του την έκανε μια νύχτα και τον άφησε χωρίς κάποιον να τον κρατά σφιχτά. Για το «I’m feeling upside down» θα βάλω έναν υψηλότατο βαθμό σε αυτό το τραγούδι.]

Δυο τρία πράγματα που ξέρω…
Η ηλεκτρονική διεύθυνση είναι: www.franticv.com

CD το οποίο… Διαθέτει τα γκάζια, την όρεξη, και τους καλούς μουσικούς που χρειάζεται κάθε «garage» μπάντα που σέβεται τον εαυτό της, αλλά δεν καταφέρνει να απογειωθεί.

Τελικά να τον αγοράσω;
Δεν ξέρω.

Γεωργία Λαιμού, e-go.gr

________________________________________________

The Frantic Five - On The Move On Stage (2007)
Ημερομηνία καταχώρησης: 10/01/2008

Ιανουάριος 2008 Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση για έναν μουσικόφιλο από μία θετική έκπληξη να τον παραμονεύει στη γωνία. Το συναίσθημα ανακούφισης και αγαλλίασης όταν ένας δίσκος που πίσω από το εξώφυλλό του δεν κρύβει τίποτα άλλο παρά ένα απέραντο μυστήριο, αποδεικνύεται «διαμαντάκι». Κάπως έτσι την πάτησα κι εγώ με τους Frantic Five. Άγνωστο όνομα με ελάχιστες πληροφορίες στο cd τους και με μόνη ένδειξη για το τι μπορεί να με περιμένει την αμφίεση τους και τη γενικότερη αισθητική αυτού που στα ελληνικά ονομάζουμε artwork. Επιστροφή στα ’60s διατυμπανίζουν οι Frantic Five και δεν το κρύβουν. Το πνεύμα των Sonics, των ? & The Mysterians, των Seeds και των Music Machine κάνει την εμφάνισή του, παρέα με τους απογόνους τους Fuzztones και Fleshtones. Δε μένουν μάλιστα στις επιρροές τους μόνο σε επίπεδο συνθέσεων, αλλά και παραγωγής, προσδίδοντας μια επιτηδευμένη αυθεντικότητα στο όλο εγχείρημα. Σε όλη τη διάρκεια του cd ο ήχος είναι αρκούντως «μπουκωμένος», κοπιάροντας με ρομαντική διάθεση αυτόν των εμπνευστών τους. Φυσικά αυτό μπορεί να ενοχλεί κάποιους που δεν έχουν συνηθίσει σε τέτοιες ηχογραφήσεις, αλλά δε νομίζω ότι αυτοί αποτελούν ούτως ή άλλως το κοινό στο οποίο στοχεύουν οι Frantic Five. Αντίθετα όσοι μανιωδώς συλλέγουν κάθε ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους γκρουπάκι του garage ήχου καλά θα κάνουν να ασχοληθούν με την περίπτωσή τους. Όλα τα τραγούδια είναι δικές τους συνθέσεις, πλην της διασκευής στο “Don’t Tread On Me” των Kit & The Outlaws. Τα περισσότερα είναι εν δυνάμει singles αλλά θα ξεχωρίσω το surfιζον, σχεδόν instrumental, “The Brood” που ανοίγει το δίσκο, βγαλμένο θα έλεγες από horror b-movie των ’60s και ίσως το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ. Επιπλέον το “Treat Me Kind”, το σε στυλ British Invasion “I Can’t Wait Till Friday Comes”, το “How Can We Go On” που αγγίζει περισσότερο τα όρια της ψυχεδέλειας, το ομώνυμο ορχηστρικό και το αυθεντικό garage punk “You Made Me Cry” με την προσθήκη φυσαρμόνικας. Για το τέλος άφησα την πληροφορία ότι οι Frantic Five είναι από τη Θεσσαλονίκη. Εσκεμμένα, καθώς θεωρώ ότι είναι από τις περιπτώσεις όπου η ενθαρρυντική παραίνεση «για Έλληνες καλοί είναι» δεν έχει θέση. Αν υπάρχει ένα μειονέκτημα στη δουλειά τους αυτό είναι ότι δε φαίνεται να κυκλοφορεί και σε βινύλιο. Έξοχα! Δώστε garage και farfisa στο λαό! Υ.Γ.: Αλήθεια, αφού είναι τέσσερις γιατί ονομάζονται Frantic Five; Κώστας Σακκαλής, Rocking.gr

_________________________________________________________________

THE FRANTIC FIVE

On The Move

Η garage συμμορία αντεπιτίθεται!!!

Εκεί που άλλοι υπέκυψαν στο πρώτο εμπόδιο, διέκοψαν ή απλά βαρέθηκαν, οι Frantic Five έρχονται να αποδείξουν, και μάλιστα για πολλοστή φορά, ότι το πείσμα και η πίστη σε ό,τι κάνεις υπερνικάει τα πάντα!
Μετά το περσινό live CD album, οι Frantic Five επιστρέφουν με το δεύτερο επίσημο studio album τους, το οποίο είναι μακράν καλύτερο του πρώτου σε όλα τα επίπεδα! Σύνθεση, ενορχήστρωση και παραγωγή σε συνδυασμό με ένα “lost-in-tyme” εξώφυλλο κάνουν το “On The Move” την πιο άρτια και πλήρη προσφορά του συγκροτήματος. Θα μπορούσε κανείς πλέον να χαρακτηρίσει τον ήχο τους ως “ρετρό” neo-garage τη στιγμή που άλλα συγκροτήματα του είδους έχουν επιλέξει να ηχούν πιο σκληρά και παραμορφωμένα. Δεν είναι λοιπόν μόνον ο ήχος της Farfisa που είναι δηλωτικός του ύφους τους αλλά και μια γενικότερη στάση σεβασμού που τηρούν προς την δεκαετία από την οποία αντλούν τις επιρροές τους.
Opening track το θαυμάσιο instrumental “The Brood” με αναφορές στα B-movies εποχής. Ακολουθούν τα έξοχα fuzz punkers “Why She’d Ever Leave”, “I Live In Hell”, “You Made Me Cry” και το ομώνυμο “On The Move”. To moody “How Can We Go On” παραπέμπει σε πιο New England καταστάσεις! Το “Treat Me Kind” είναι ένα υπέροχο μελωδικό κομμάτι ενώ το “So Sad” αποτελεί την folk punk αναφορά του album. Το “Away From Your Lies” κινείται στα πλαίσια του θρυλικού “In The Midnight Hour” του Wilson Pickett ενώ το “I Can’t Wait Till Friday Comes” θυμίζει έντονα Pretty Things και Tell-Tale Hearts. To “I Got A Girl” είναι η πιο χορευτική στιγμή του album, το οποίο κλείνει με μια εξαιρετική διασκευή του “Don’t Tread On Me” των Kit & The Outlaws.
Οι Frantic Five προσφέρουν ένα υπέροχο album που θα κάνει τον καθένα να αναμένει με ιδιαίτερη προσμονή το επόμενο βήμα τους!
Το “On The Move” κυκλοφορεί αρχικά σε CD και θα ακολουθήσει η έκδοσή του σε LP από την ΟN STAGE RECORDS.

Δημήτρης Αργυρόπουλος, Rockandroll.gr

________________________________________________________________

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ MUSIC CORNER

Δύο είναι τα κύρια συστατικά αυτής της δουλειάς. Η αμείωτη ένταση των ρυθμών της και οι συνθετικές αναφορές στη rock ‘n’ roll μιας άλλης εποχής! Πολλές συνθέσεις είναι βγαλμένες απ’ τα παλιά και εκπέμπουν μια νοσταλγία από rock group της δεκαετίας του ‘60. Οι Frantic Five με το αγγλόφωνο “on the move” καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια πολύ καλή “garage rock” δουλειά, ικανή να κρατήσει το ενδιαφέρον μας μέχρι τη τελευταία νότα!Τα τραγούδια εναλλάσσονται γρήγορα - αφού η διάρκειά τους είναι περίπου από 2 ως 2,5 λεπτά - και διοχετεύουν όλη τους την ενέργεια στον ακροατή, αλλάζοντας asap τη διάθεσή του! Η farfisa δίνει ταυτότητα στη δουλειά, ωστόσο και οι κιθάρες κάνουν πολύ έντονη τη παρουσία τους. Οι εκ Θεσσαλονίκης Frantic Five θέτουν τις βάσεις για μια αξιοπρόσεκτη πορεία σε έναν χώρο που γεγονός είναι πως δεν ανθεί ιδιαίτερα στη χώρα μας, παρ’ ότι αν το ψάξει κανείς θα βρει πολλά γκρουπάκια που κάνουν εξαιρετική δουλειά, ειδικά όσον αφορά το έντονο κέφι και τη διάθεση για χορό που δημιουργούν στα live τους…

HIGHLIGHTS:

… Το πάθος και η ένταση είναι διάχυτα στα 30 λεπτά του cd …

ΕΝΘΕΤΟ CD:

Το φτωχό τετρασέλιδο μάλλον δεικνύει την οικονομική στενότητα της παραγωγής.

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ:

“Treat me kind”, “The brood”, “Why she ‘d ever leave?”, “How can we go on”, “On the move”…

Παύλος Ζέρβας, musiccorner.gr