Maertspils A No Sgnilrats

Ιούλιος 30, 2007

Το σπυρί (Bardo Pond mp3)

Καταχωρημένο ως: "Wank", Κοινωνικά, Ροκενρόλ — Rafaela Kara @ 5:01 μ.μ

untitled.jpg

Λογοκρισια

Ηey friends. Σιγουρα θα εχετε προσεξει την ευκολια με την οποια οι γυναικες γδυνονται και δειχνονται οταν εχουν η κυριως νομιζουν οτι εχουν καποιο ιατρικο προβλιμα. Αντιστοφως αναλογα με την ευκολια πόυ γδυνονται οταν το προσπαθεις. Τα σπυρακια γυρο απο το αιδοιο (μουνι, μουνακι, μουνοχειλο, κλειτοριδα, ηβη, χνουδακι, ερωτογενης περιοχη, ροζ βολβός στα εξωτερικά κολπικά χείλη, ερωτικο γυναικιο ανθος κλπ για να μας βρισκουν οι καυλομενοι φιλοι μας που δε ξερουν αγγλικα) ειναι ιδιαιτερα δημοφιλη. Κανενα κολημα, κανενα ιχνος δισταγμου, σε ξερουν δε σε ξερουν καλα. Αχ καλε εχω βγαλει αυτο το πραγματακι εδω και τσαααακ παρε κατω το βρακακι, τι-πο- σεϊ γουατ, AWSOME. Το πιο ευκολο ματι που μπορει να παρει κανεις. Αβιαστο. Αχ μωρε εχω βγαλει ενα μπιρμπιλι στο πλευρο μου.. α ναι; για να δω βρε Λουκια μου και ΠΑΡΤΟ και φυσικα παρε και το βυζομπαλο στη μαπα. Παλευεις με τη σταλα ιδρωτα που παει να κυλησει, ρουφας το σαλακι που ακουσια τρεχει, σκοτωνεις τον πορνοδιαστροφικο και τσοντοβιο εαυτο σου και κανεις τον ανετο και κομματι βαριεστημενο και καλα, και παριστανεις το νεο και μοντερνο ανθρωπο με προοδευτικες εικονες, φιλελευθερο πμευμα και πολλες παραστασεις στη ζωη σου και συναμα με ακεραιο ηθος, χαλυβδυνη πειθαρχια, και πραγματικη ανησυχια για τη σοβαροτητα η μη του σπυριου. Σε καμια περιπτοση δε ξεκολας το βλεμα σου απο το σπυρι, η σκεψη σου ειναι καθαρα αναλυτικη και επιστημονικα εστιασμενη ΜΟΝΟ στο σπυρι, και με πραγματικη κατανοηση της γυναικιας αγωνιας και καθυσηχαστικο υφος προσπαθεις να το περιεργαστεις οσο καλυτερα μπορεις. Το σπυρι. Αν θελεις παιρνεις και βαρια Βρετανικη προφορα και λες, hello you tsiki thing, γελωντας χαριτωμενα ετσι για να σπασει ο παγος και εισαι πολυ σενιος… Φυσικα το σπυρακι μπορει να ειναι της Μαριγως της αριστερης με το ταγαρι και μουνι μεχρι τον αφαλο οποτε, δε γαμιεται και αυτη ψυχη εχει. Αν ομως ειναι της σεξυ φιλης του κολητου σου?? Χμμ

Bardo Pond - Wank

http://www.box.net/shared/qqr0szt2tr

Η τέλεια μέρα (Blue Cheer mp3)

Καταχωρημένο ως: "Wank", Μπάλα, Ροκενρόλ — Ετικέτες: — Rafaela Kara @ 2:08 μ.μ

parasxos_parousiasi.jpgferb.jpg

Καβαλας ανεμελα τη μοτοσυκλετα σου (Kawasaki ZRX 1200 R, 1200 κυβικα βαρβατιλας, lime green Eddie Lawson replica, 135 αλογακια, 11,8 ροπη, full muzzy megaphone, dynojet stage 2 kit, 0-100 σε 2.9, σενια, babe magnet, ατσαλινο ατι, καυτο μεταλο, ροκ εν ρολ suicide, motherfucker from hell, step to the wild side, follow the yellow brick road, ace of spades και τετοια πραγματα), η μηχανη γουργουριζει ραθυμα κατω απο τα ποδια σου καθως ρολαρεις χαλαρος στην αδεια λεωφορο. Το απογευματινο αερακι σου χαϊδευει γλυκα το προσωπο και τ’αρχιδια σου τσουτσουρωνουν απο την αγαλιαση. Κλεινεις το ματι στην αιθερια κορασιδα που σου χαμογελαει ντροπαλα και τσακπινικα συναμα στο φαναρι μεσα απο το καμπριολε της. Γλυφεις τα χειλη και ακουμπας τη γλωσα στο μαγουλο κανοντας το ιντερνασιοναλ σημα του τσιμπουκιου στη νυμφομανη ξαναμενη πλουσια σαρανταρα που ανταποδιδει με μια τιγρισια νυχια στον αερα μεσα στο θεορατο τζιπ της. Δειχνεις το κωλοδακτυλο στο γκεϊ μπατσο με το μουστακι τα δερματινα και τα ρεϋμπαν που σε τεκαρει τριβελιζοντας μια οδοντογλυφιδα στο στομα του.

Δεν εχεις χρονο για παιχνιδια ομως. Πρεπει να πας σπιτι γιατι σε λιγο αρχιζει ο μεγαλος τελικος. Ανοιγεις γκαζι και εξαφανιζεσαι σουζαροντας..

ΠΑΟΚ - Μαντζεστερ Γιουναιτενγκ γαι το τελικο του τσαμπονς λγκ. Φτανεις σπιτι, ριχνεις μια σφαλιαρα στη πανεμορφη αλλα χαζη γκομενα σου που σε περιμενει με το καυλαδερο μπειμπι ντολ και τα 50ς πασουμακια με τη φουντιτσα και σου εχει φτιαξει κεφτεδακια. Σκας και μια κλοτσια στο σκυλο, βαζεις το φαρδυ σου αγαπημενο σοβρακο, περνεις μια εξαδα, παιρνεις θεση για σεντρα μπροστα απο τη 58 ιντσων σουπερ εχτρα ουαου τηλεοραση σου (δωρο του Ben Gazara).

5-2. Ενα υπερθεαμα. Η αρμαδα του Παρασχου κατατροπωνει τον αντιπαλο, η Μακεδονικη Φαλαγγα του Βαγγελη του Χριστοδουλοπουλου και του Χαραλαμπους τρυπανε την σαστισμενη αγγλικη αμυνα, ο Σικαμπαλα κανει χαζο το Ροναλντο, ο Ρουνεϊ σταματαει στη σταση Μαλεζα που δημιουργει γραμη Μαζινο μαζι με τον Μελιση, ο Αραμπατζης δινει μαθηματα στον Γκιγκς πως ειναι ενας συγχρονος πλαγιος επιθετικος, ο Μπαλαφας οργανωνει με μαεστρια ο Ηλιαδης κανει ενα μεστο και σοβαρο παιχνιδι, ο Παρασχος παιρνει το πορτοφολι του Φεργκιουσον και οτι αλλο κλισε ειναι αληθεια.

Το αιμα σου βραζει. Θελλεις αλκοολ και ροκ εν ρολ. Ριχνεις αλλη μια σφαλιαρα στη γκομενα σου, φορας τη μπλουζα που απο μπροστα λεει ΟεΟ γαμω τον ολυμπιακο και απο πισω Σκαρταδος 4 και κατω ΠΑΟΚ - ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 2007, καβαλας τη μηχανη σου και φευγεις τσιτα τα γκαζια. Αδρεναλινη. Σταματας με endo μπροστα απο το κλαμπακι, ετοιμος να ροκαρεις. Παραγκελνεις απο τη μουναρα σερβιτορα που σε γουσταρει ασυστολα anytime anyware μια παγωμενη βαρελισια και περιμενεις τη μπαντα…

Το λοιπο φιλοι μπλονκερς. Αυτη ειναι μια ιδανικη μερα για εναν ανδρα(κλα) που αγαπα τις μοτοσυκλετες τη μπαλα και το ροκ εν ρολ, μια μερα Eddie Lawson, που πολυ δυσκολα θα μας κατσει- αλλα ποτε δε ξερεις, τουλαχιστο με το γκει μπατσο κατι γινεται. Αnyway, το ερωτημα ειναι: μετα απο μια τετοια super μερα, ποιο τραγουδι θα θελατε να ακουσετε, πια μπαντα θα θελατε να βγει στη σκηνη ρε φλωροι? Ποιο τραγουδι οταν ακουτε τελος παντων ταξιδευετε σε παρομοιες καταστασεις? Αν ειναι Motorhead, Anthrax, Sabath, Flotsam and Tzetsam, Socrates κλπ μεσα ειστε. Αν ειναι αγγλικη πανκια η κανα Αμερικανικο soniyouthοϊδες παλι οκ. Απο την αλλη αν η πρωτη απαντηση ειναι Sigur Ros παρακαλω απομακρυνθητε απο το παρον πλονκ, καθως ειστε βαρετη αδερφη και θα επρεπε να ειστε γυναικα. Αν ειναι Πυξ Λαξ ειστε ευνουχοι. Αν ειναι Ταμτα ειστε 8.

BLUE CHEER μοδαφακερς, και οχι το sumertime blues

http://www.box.net/shared/fvpac5zu6o

ΥΓ. Γιωργο Τουρσουνιδη σε αγαπαμε ακομη. Μας λειπεις ρε παιχτουρα

zrx4.jpg

Ιούλιος 28, 2007

οι σβήστρες/καπότες του βόλου (photo update!!!)

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά, Ροκενρόλ — Ετικέτες: — nofunkydrummer @ 12:10 μ.μ

emp2.jpg

για να συνεχίσω το ξύσιμο στην πληγή που έξυσε η νοσταλγική ραφαέλα, τότε που το παπουτσι disco (αυτό που φοράν οι καρατέκες ντε, το μαύρο το χωρίς κορδόνια και πάτο) ήταν μόδα στο ζερεβιενς, η σαγιονάρα είχε πάντα διχάλα αλλιως ήταν κόμπακτ λάστιχο και την φορούσαν μόνο ψαράδες, η εσπαντρίγια ήταν χιπ, το σύνθημα “εμπρός στο έτσι που χάραξε ο τέτοιος ” σήμαινε πραγματικά κάτι, τα σκυλάδικα ήταν στο μακρινό περιθώριο, οι μπάτσοι πουλούσαν την ηρωίνη, η μόκα της μινέρβας μεσουρανούσε, το πασόκ διοικούσε και οι φαμίλιες πηγαίναν κάθε κυριακή και τρώγαν έξω, τότε που κανείς δεν ήξερε τι είναι το πιστίλι γιατί ήταν καλά κρυμμένο μυστικό, τότε που υπήρχαν ακόμα στα ράφια των βιντεο κλαμπ ταινιές μπρεηκ ντανς, τότε που οι γκαραζιέρηδες δεν ήταν εξωγηινοι αλλά φυλή στον κοινωνικό χάρτη της σκατούπολης, το καλοκάιρι γίνοταν άπειρες μέταλ και όχι μόνο συναυλίες στο δημοτικό θέατρο, τότε που μύριζες και κανα γιασεμί στις γειτονιές , τότε που ο ινδιάνος δεν παρέπεμπε στους ιθαγενείς της αμερικής, τότε που ιντερνετ δεν υπήρχε αλλά το ξέραν μόνο κάτι σατανιστές πιτσιρικάδες του βόλου που τους έπιασαν, τότε που το ξουρίχτι ήταν το χόουμ οφ δε μπλουζ και φιλοξενούσε χίπιδες βιολιστές κατά κόρον, τότε που πηγαίναμε λύκειο και θέλαμε να γαμήσουμε, (καταρίφθηκε και αυτός ο μύθος), τότε που βλέπαμε τσόντες στην παρανομία, τότε που υπήρχε ακόμα πειρατικό ραδιόφωνο και συνέχεια κάποιος αφιέρωνε τραγουδάκια με πολύ νόημα (ο αρτέμης) ή με πολύ κάτι, τότε η ροκόμανα Βόλος στο απόγειο της (υπο)κουλτούρας έβγαλε μπάντες που ποτέ δεν θα έχουν την χαρά να ξαναλανσαριστούν στο μάη σπέυϊς γιατί απλά τις έχουν ξεχάσει και τα μέλη τους. Eκτός από τους στέηνς λοιπόν που μεσουράνησαν, φέραν και μπάντες ροκ από άλλες πόλεις να ανοίξουμε τα στραβά μας και ήταν ό,τι καλύτερο είδε αυτή η πόλη μετά την ανάπλαση της αργούς παραθέτω μερικά ονόματα:

Ι5, decapitated casanova, surfing snails, την μπάντα του λάσκαρη, του πρώτου κιθαρίστα που είδα να πέφτει στα γόνατα πάνω στο σολίδι, τον σπυρολέων, THE PENUBRAS (μεγάλοι θιασώτες του ροκ εν ρολ με θρυλικές συναυλίες, φωτογραφίες και μια ηχογράφηση σε δωμάτιο με κιθάρα και μπάσο-τρέμε τζακ γουαίτ έτσι δουν αυτά το φως της δημοσιότητας) και την μεγαλύτερη μπαντα that never existed, THE RUBBERS.

μπάντα -κολεκτίβα-παρέα από γκαραζιέρηδες που ξέραν τα πάντα στην τρυφερή ηλικία των 16, τα πάντα εκτός από το να παίζουν όργανα και το πως το τρίβουν το πιπέρι. απαρτίζοταν από 4 κιθαροτραγουδιστές και έναν φαρφιζιέρη που ήταν ο μόνος που ήξερε κιθάρα…παίξαν 1 και μόνο κομμάτι, το hey joe μάλλον από χέντρικς και στο στουντιο στην 1 και μοναδική πρόβα το do like me από τα πέμπλς. Εκεί επήλθε και η διάλυσή τους. Όχι κυρίως γιατί δεν μπορούσε κανείς να τραγουδήσει, όχι κυρίως γιατί κανείς δεν έπαιξε κιθάρα και είχαν μόνο φαρφίζα και τύμπανα, όχι κυρίως επειδής ξοδέψαν όλο τους το χαρτζηλίκι για να πάρουν τη φαρφίζα και μετά δεν είχαν να πιουν ούτε ένα καφέ στο μπέκα, αλλά ψυλλιαζμένοι καθώς ήταν(γεμάτοι ψύλλους δηλαδή), είδαν μπροστά και μυρίστηκαν τους κινδύνους που ελόχευαν από τις δισκογραφικές, τα ναρκωτικά, και μια που η φιλία τότε σήμαινε ακόμα κάτι και όχι να βολεύεις σε θεσούλες στο δημόσιο, διαλύσαν προς μεγάλη απογοήτευση του φιλοθεάμωνος κουλτουρο κοινού του βόλου. Αυτός βέβαια που πιάστηκε κότσος, ήταν ο ιδιοκτήτητς του γκαλά που αναγκάστηκε να αγοράσει το απένατι οικόπεδο από την καφετέρια για να σβήσει την μοναδική μαρτυρία του ότι οι rubbers υπήρξαν.εκέι ένα από τα μέλη έγραψε στο μαντρότοιχο εντ άη κουότ¨:chickenshit conformists like your parents. a message by the rubbres…..

από εκείνη την μπάντα λοιπόν της οποίας όλοι θέλαν ένα μικρό κομμάτι, της οποίας μέλη στην πρωτόλεια μορφή της είμαστε και η ραφαέλα και η αφεντιά μου, παραθέτω αυτή τη φωτογραφία, είναι η κιθάρα της ραφαέλας που τώρα πωλείται και εκτίθεται σε περίοπτο σημείο μουσείου αφού την πήρε πρώτα δια αλληλογραφίας από την ραΦαέλα κάποιος κέρτ κομπέην…

Υ.Γ.αποδεικνύοντας την γνήσια καλλιτεχνική φλέβα των μελων παραθέτω πως δυο ασχολούνται ακόμα με μουσική, ένας με συγγραφή , ένας με ηχοληψία και άλλος ένας με ζωγραφική και διακόσμηση εσωτερικών χώρων….

rubbers1.jpg

οι Rubbers κάτω από τη συκιά

Ιούλιος 25, 2007

O Larry Gus Τινάζει το γκάζι στον αέρα!

Καταχωρημένο ως: Ροκενρόλ — Rayman @ 4:58 μ.μ

Εδώ και αρκετό καιρό μου μιλούσε ο rythm guitarist των Rubbers για το φίλο του τον παναγιώτη που κοπανούσε με τους τζίντζερ στο βόλο και τι τζίνιους είναι και μπλα μπλα, σιγά τώρα μην ακούμε ότι μας αραδιάζει ο κρίς… Είχα διαβάσει και προ καιρού για τις εμφανίσεις του ως Larry Gus (λάρυγγας) αλλά και πάλι δεν είχα πειστεί εντελώς. Μέχρι χτες το βράδυ. Έχοντας στραβώσει λίγο με τους loka και την ποζεράδικη κιθάρα, έχοντας εκστασιαστεί με τη μικροκαμωμένη pamelia και τις thereminολούπες της (και το σεμινάριο που ακολούθησε), έχοντας εντελώς ξενερώσει με τους Mum (για τον άντρα) και την ξεχειλωμένη ποπ τους, τους dread οκ τους αγαπάω ούτως ή άλλως, έχοντας την τύχη να ακούω ταυτόχρονα το σετ του biomass και την προθέρμανση του Bernie Worrel σε σούπερ ταιριαστό αυτοσxεδιασμό για λίγους (συγκεκριμένα για όσους περίμεναν για μπύρα στο μπαρ ανάμεσα στις 2 σκηνές), έχοντας ανακηρύξει το Laswel σε κορυφαίο μπασίστα του σύμπαντος, κίνησα προς αμφιθέατρο για να δω επιτέλους και τι μέρος του λόγου είναι αυτός ο παναγιωτάκης…

αυτά

τι;

α ναι! λοιπόν Larry Gus rules the motherfuckin impro-loop-one-man-pop-show universe!

Τα σπασε όλα! Με απίστευτη ταχύτητα, μεθοδικότητα, δίνοντας αξία στη λεπτομέρεια, με λαθάκια όμορφα, με καθαρή ποπ αξία, αράδιαζε τις λούπες από κιθάρα, ταμπούρλα, μελόντικες, κουδούνια, ξυλόφωνα, casiotone τη μία πάνω στην άλλη, κάνοντας ένα αμφιθέατρο-τίγκα να παραληρεί…

video

Ιούλιος 24, 2007

Ζήτω ο καύσωνας!

Καταχωρημένο ως: "Wank", Κοινωνικά, Ροκενρόλ — nofunkydrummer @ 11:54 π.μ.

dekolte1.jpg

ξέρω πως όλοι παραπονιούνται με τον καύσωνα γιατί στάζουν τα βυζιά τους ή ιδρώνει με πολύ δυσάρεστες οσμητικές συνέπειες η ευαίσθητη περιοχή ανάμεσα στα μπούτια και στα γεννητικά μας όργανα ή η περιοχή που στα θυληκά επιτυχώς ονομάστηκε αρχιδοξαπλώστρα και στους άνδρες ανεπιτυχώς περίναιο αλλά ποιος τα βάζει με γιατρούς και δικηγόρους, ειδικά με τέτοιες ζέστες.

Σκοπός τουτουνού του ποστ είναι να μάθετε να επωφελείστε με τα καλά που μας φέρνει η ζέστη και θα δείτε πως δεν είναι και τόσο αφόρητη η κατάσταση αλλά μάλον ευχάριστη, ειδικά άμα το μυαλό σας είναι τόσο βρωμερό όσο το δικό μου και έχετε δει 698756698521254875698 ταινίες ακατάλληλες για ανήλικους (με καράτε και λαγουδάκια όμως μέσα). Αυτό λοιπόν που παρατήρησα επισταμένως και νυσταγμένος στο προηγούμενο κύμα καύσωνα αλλά και στο παρόν, είναι πως ο έλληνας και η ελληνίδα που θα μας απασχολήσει και πιο κάτω τα έχει πετάξει όλα τα ρούχα λόγω ζέστης. Και το όφελος είναι διπλό και τρίδιπλο και σε φάυλο κύκλο για την τέρψη των κουρασμένων από τη ζέστη ματιών και επεξηγώ ευθύς αμέσως. Ξεκινάμε με τα πιο ελαφρά ρούχα που συνιστούν 49 γλάστρες καναλιών για να αποφύγουμε τις λιποθυμίες. Αβυσσαλέα ντεκολτέ που βλέπεις μέχρι και ηβικό τρίχωμα άμα λάχει(στις καλύτερες των περιπτώσεων απλά έχει πέσει αποτρίχωση) και στρινγκάκια που παίρνουν τον ανήφορο ή παντελόνια που παίρνουν τον κατήφορο, ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί το θέαμα πάντα με συνεπαίρνει και δεν μπορώ να σκέφτομαι νόμους της φυσικής και ποιος τους αψηφά (όπως οι κώλοι της μάυρης φυλής πχ) μπουστάκια με καυτά σορτσάκια πρωινιάτικα που βλέπεις μπέλυ μπάτονς-ελληνιστί αφαλούς- αλλά και πολύ χαμηλότερα, διαφανή ρούχα που βλέπεις τα πάντα(μάρκα εσώρουχου, ημερομηνία λήξης στηθόδεσμου, σφραγίσματα στα δόντια και με τι χαρτί υγείας σκουπίζεται ο ντουνιάς, μπορείς μέχρι και έρευνα αγοράς να κάνεις στο θέμα αυτό). Και δεν τελειώνουμε εδώ. Η ζέστη όσο ανεβαίνει, τόσο τα ρούχα λιγοστεύουν, τόσο αυξάνονται οι παντόφλες/σαγιονάρες/σάνδαλα (χωρίς κάλτσες, δεν είμαστε γερμανοί αν και είναι φίλοι μας) και λιγοστεύουν οι πιθανότητες λιγοθυμιάς από την αποφορά που προέρχεται από το ιδρωμένο πόδι που φοράει ολημερίς αντίντας (γιατί είμαστε και τρέντυ, πως να το κάνουμε) και όλα αυτά τα καλά είναι μόνο έξω. Στο δρόμο, εκεί που ο σαλεπιτζής λόγω κλίματος πουλάει γρανίτες, ο κουλουράς καρύδες σε συντριβάνια νερού φενγκ σούι και αυτός που πουλάει γλυφιτζούρια κάνει διακοπές στη μαγιόρκα γιατί τα’χει πιάσει χοντρά ο αρχίδης όλο το χειμώνα αλλά εντάξει το παιδί έφτυσε αίμα και σχεδόν το δικαιούται (όπως όλοι μας άλλωστε, άσχετα αν δεν φτύνουμε ούτε τη ροχάλα μας από τη βαρεμάρα).

η πραγματική ΚΟΛΑΣΗ που προξενεί το φαύλο κυκλο ανόδου της θερμοκρασίας περαιτέρω είναι στους εσωτερικούς χώρους αγαπητοί μου και αγαπητές μου. Μπαίνοτας λοιπόν σε κλιματιζόμενο χώρο, από τους 45 στους 25 βαθμούς (ή και χαμηλότερα) ο θεός έκανε τον άνθρωπο με τέτοιο θερμορυθμιστικό σύστημα ώστε για να ανταπεξέλθει στην απότομη αλλαγή τσουτσουρώνει(αθάνατη ελληνική γλώσσα). Έτσι λοιπόν με την είσοδο μιας οποιασδήποτε γυναίκας σε εσωτερικό κλιματιζόμενο χώρο, τα κρέατα σφίγγουν, οι ρώγες σκληράινουν σε σημείο να τρυπάνε τα πάντα, οι κώλοι ανωρθώνονται και τα μπούτια κρύβουν την κυτταρίτιδα. ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ. Άβυσσος το ντεκολτέ της γυναίκας, σκοτεινή άβυσσος και η κωλοχαράδρα. Και όσο βλέπουμε εμείς τα αγοράκια απανταχού ηλικίας κάτι τέτοια, ιδρώνουμε ακόμα και στους 25 βαθμούς από την απότομη έκλυση ενέργειας(λόγω κλανιάς από τη χαρά), κυκλοφορεί το αίμα πιο γρήγορα και το περιβάλλον ζεσταίνεται. Και δώσε λίγο πιο κάτω το κλιματιστικό. Και πάρε να χεις περαιτέρω τσουτσούρωμα, κ.ο.κ. Αμάν παναήα μ’. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που το καλοκαιράκι ανεβαίνει η λίμπιντο, μας την ανεβάζουν. Όπως δεν είναι και τυχαίο το γεγονός πως ανεβαίνουν οι οφθαλμικές βλάβες (τρίβετε τα χέρια σας κουφάλες οφθαλμίατροι) λόγω παρατεταμένων και επαναλαμβανόμενων αυνανισμών με τέτοια που βλέπουμε. Μάλιστα στο νότιο τμήμα της κρήτης που είναι ακόμα πιο ζεστά έχει παρατηρηθεί ακόμα ακόμα και το φαινόμενο των “παραισθήσεων των κουζουλών”/medical science july 2006/.

Είδατε που δεν μας πέφτουν και τόσο βαριά οι 45 βαθμοί κελσίου;(πάντως πολύ μαλάξ αυτός ο κέλσιος, να ασχολείται με κρύα και ζέστες). Από την άλλη, όταν βλέπεις τον μπεκρούλιακα υποερκοιλαρά- ανυπέρβλητα τριχωτό τάπα να έρχεται δίπλα σου και να στάζει πάνω σου βρωμοκοπώντας σκορδομπυροτσιγαρίλα με κίτρινο από την νικοτίνη/μύξα/ασκούπιστα λάδια από την χωριάτικη/ μουστάκι, δεν ξέρω μπορεί να να κρυώνεις απότομα…

και επειδή κάποιοι τρώνε και χυλόπιτες αυτόν τον καιρό αβέρτα, πάρτε και ένα επικό γκαραζάκι να πάει καλά η βδομάδα….

Epic VI - Don’t Need Your Lovin’

Ιούλιος 20, 2007

Τοπ 5 μεταμεσονύκτια junk food

Καταχωρημένο ως: Junk food — Rafaela Kara @ 1:41 μ.μ

blutwurst.jpg

Bluttwurst με ψωμακι και κρεμυδακι

Ηταν η τελευταια πτηση του, το τελευταιο ταξιδι αυτου του ατρομητου  θηρευτη. Αυτο το κουνουπι δε θα ξαναγευτει τη γλυκια γευση του αιματος, δε θα ξαναδει ανθρωπινη σαρκα. Mess with the best and die like the rest, my friend. Γυρο απο λαθος αυτι σουλατσαριζε, λαθος κωλομερι βρηκε να αραξει. Με μια αστραπιαια σφαλιαρα νιντζα, αδυνατο να τη δεις με γυμνο ματι, του πηρα τη ζωη, το εστειλα να κανει παρεα στους φιλους του, τα κουνουπακια που τα εβαλαν μαζι μου στους ηρωικους θαλαμους του Στρατοπαιδου Γεωργουλα. Που να ηξερε το δολιο οτι, καποτε, ημουν κομαντο, μια μηχανη θανατου, ενας ψυχρος εκτελεστης κονοπιων-μυγας-και λοιπον ζωιφιων μαμουνιων και τζιτζιφιων, ντεθ σκουαντ, trained to take lifes, ραντεβου στη κολαση, ντανς γιθ δε ντεβιλ, τι να λεμε τωρα.. Καλο ταξιδι προς τη Βαλχαλα σου γεναιε κονοπα, καλο ταξιδι στον Αδη, πες το βαρκαρη που θα σε περασει απεναντι να με περιμενει.., flores per los muertos, dust in the wind, goodbye englans rose.

Μετα απο τη μεγαλη μαχη ο πολεμιστης νιωθει κουρασμενος, πρεπει να φαει. Ετσι λοιπον κατα τις 4 τα ξημερωματα ντου στο ψυγειο. Προς μεγαλη μου χαρα ειδα, εκει στο βαθος του δευτερου ραφιου, πισω απο το καρπουζι δεξια απο το βαζακι με το κεφιρ, ξεχασμενο ενα βαζακι Μανιατικο Συγκλινο, ξεχασμενο απο τοτες που ειχα παει Μονεμβασια. Τι θειο δωρο, τι απολαυση ηταν αυτη, τι απιστευτη λιχουδια. Νομιζω οτι ειναι το καλυτερο πραγμα πουμπορει να εχει καποιος στο ψυγειο του.

Ετσι λοιπον μετα απο αρκετη σκεψη και τον καθιερωμενα μεγαλο και αχρειαστο προλογο: Οι 5 καλυτερες τρασουρες που ΠΡΕΠΕΙ να βαλεις στο στομα σου οταν ξυπνας το βραδυ μεταξυ 3 και 6, ειτε απο κουνουπι, η για κατουρημα, η για αυνανισμο, η για να γραψεις σε χαρτι το εκαστοτε ποιημα η τραγουδι που ονοιρευτηκες.

1. Συγκλινο Μανης, Ζεσταμενο και με λαδομπουκα στο λιπος.

2. Πετσουλα απο οβελια, απο το πλευρο, διπλα απο εκει που εχεις χωσει το σκορδακι.

3. Το βυζακι της Mary Elizabeth Mastradonio γαρνιρισμενο με φρεσκοτηγανησμενο Αγγλικο μπεικον και εξτρα φατ chedar 

4. Χοτ ντογκ απο Βολιωτικο μπουμπαρι. Mπoυμπαρι ντογκ

5. Γερμανικο Blutt Wurst, η εναλακτικα ενα Swain haxe.

Καλο θα ηταν ολοι να φροντησουμε ωστε να υπαρχει παντα κατι απο τα παραπανω στο ψυγειο μας, οπως φροντιζουμε να εχουμε παντα τσιγαρο για το επομενο πρωινο (γαμω τη παν…μου)..

Φρουτα, γιαουρτακια και λοιπα γκεϊ και γυναικια τζιτζιφιονια δεν πρεπει καν να υπαρχουν σαν επιλογη.. 

Σλουρπ

Στο επομενο ποστ: 10 τροποι να χουφτωσεις τη γκομενα του κολητου σου. Πως να μη γινεις ρεζιλι, τι πρεπει να κανεις, τι να πεις.

Ιούλιος 18, 2007

Oι Λεκέδες του Βόλου

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά, Ροκενρόλ — Ετικέτες: — Rafaela Kara @ 1:37 μ.μ

stains.jpg

Το γραφικο λιμανακι του Βολου.. Μαμα πατριδα μας. Πατριδα της παστας φουρνου, του Μητσαρα του πιο στονερ-γκραντζ ροκ-τρελου του χωριου πανελληνιως, του μπουμπαριου, του πεϊνιρλιου πατατες ουγκαρεζα μαγιονεζα πιπερι, του Μαγνησιακου, του ζαχαροκαμπιου ζυμωτη, του φραπφορ*, των τσιπουραδικων. Η πολη με το μεγαλυτερο ποσοστο μπακουριας και παρθενομυξας ανα τετραγωνικο, το μεγαλυτερο ποσοστο παιδιων-βιολιων, το μεγαλυτερο ποσοστο ανωμαλων και μπανιστηρτζιδων πλην Πτολεμαϊδας.

Και φυσικα ειναι και μεγαλη Ροκομανα. Ναι ειναι.

Καπου στις αρχες των 90ς, οταν ολοι εμεις οι 30 something (εκτος του Ραυμαν που ειναι 40 something), ημασταν πανω στις μεγαλες καυλες μας, μεταφορικα και κυριολεκτικα καθως ο μεσος ορος πεομαλαξης ητο γυρω στις 6-8 φορες τη μερα, 2 στο σχολειο (με την αγγλικου), 2-3 στο σπιτι μετα, και κανα δυο μαξιλαρατοι το βραδυ στον υπνο-ρεκορ ακαταριπτο εκτος απο τα τελευταια δυο χρονια. Λιγο μετα την κλασικη hevy metal εποχη τελοσπαντον, τοτε που υπηρχε ακομη το Βολος - Συρια και η πολη εσφυζε απο πρεζακια, μπατσους, κολομβιανους μεγαλεμπορους, σκιναρια, πανκς, οϊ σκα, καρεκλαδες, σκυλαδες, ρασταφαρι, τοτε που χιτακι ηταν το “καραπιπεριμ πιπεριμ πιπεριμ εσμε σεκεριμ σεκεριμ σεκεριμ”, τοτε που κανεις δεν ελεγε gay αλλα χρησιμοποιουνταν οι λεξεις γλυκουλης-χαϊδοκωλης και παρονομαστης, τοτε που τα τσικο της Νικης Βολου μεσουρανουσαν στα πανθεσσαλικα τουρνουα, τοτε που ο Τονι Βαβατσικος και τα λουλουδια στη ροδια ανθουσαν ακομη, τοτε που ενα τοστ ζαμπον τυρι πατατες ουγκαρεζα εκανε 50 δραχμες, τοτε που τα φρουτα ειχαν γευση, εκτος απο το τζανερο που παντα ηταν αγευστο, τοτε που ο κοσμος ηξερε τη διαφορα μεταξυ περιστεριου και δεκαοκτουρας, τοτε που το green park (τρομαρα του) λεγοτανε Ντορε, τοτε οπου ο ρολος του απουσιολογου ηταν σημαντικος και ολοι τον αγαπουσαμε και τον σεβομασταν, οταν η θητεια ηταν 18 μηνες (κωλοφαρδα πιτσιρικια) και δεν υπηρχαν κινητα με καμερα και παρτουζες στα σχολεια (κωλοφαρδα πιτσιρικια), τοτε που μπορουσες να ακουσεις ακομη το “σεντρα μελε” και “εξαιρετικο τερμα”, τοτε που η φραση “γεια σου, με λενε μαλακα, σε βλεπω μονη σου, να σε κερασω ενα ποτο;” ειχε ακριβως τα ιδια εξευτελιστικα αποτελεσματα με σημερα, τοτε που δεν υπηρχαν χαμηλοκαβαλα τζιν και το σταρακι ηταν καλα κρυμενο μυστικο, τοτε που η στραπατσαδα ηταν απλα αυγα με τοματα και τιποτα παραπανω, και το ζαβαρακατρανεμια ηταν ακριβως αυτο που λεει η λεξη, τοτε οπου η πορτα στα κλαμπ ηταν στα χαϊ της και τη τρωγαμε στα μουτρα φυσικα 3 στις 4, τοτε που η βοτκα πορτοκαλι ηταν τεκιλα sunrise, τοτε που ηπηρχαν μονο παπακια και κανενα σκουτερακι κλπ κλπ κλπ, ολοι εκει ησασταν τα θυμαστε.

Ε τοτε ηταν και οι Stains ουφφ. Τοπικη μπαντα, τους πετυχα τυχαια στο myspace. Οι παραπανω παπαριες ειναι tribute σ’αυτους. Καθαρη μουσικη αρκετη παραμορφωση, λιγο γκαραζ, λιγο κιθαριστικη ποπ, μακραν η καλυτερη μπαντα του Βολου (sory Jacks), μαζι με τους Funeral και τους Skeleton φυσηκα. Ο Αποστολης, ο Στελιος, ο αλλος που τα ειχε με εκεινη με τα βυζια και ο καρατεκα ντραμερ που ξεχνω το ονοματακι του. Ειχαν ολα τα σωστα ακουσματα που μπορει να εχει καποιος εκεινη τη “δυσκολη” μουσικα εποχη. Τσεκαρετε και ακουστε τους εδω:

http://www.myspace.com/theestains

Hey Stains, αν ποτες, ω μη γενετω θεος φυλαξει, εκ των ουκ ανευ και μη και αν εκ παραδρομης και διαθαλασσεως μη εχοντος των πραγμονων, διαβασετε αυτο το ποστ, Γεια και χαρα σας ρε, περιμενουμε reunion

*φραπε ροκφορ

Ιούλιος 11, 2007

Καλοκαίρι είναι, δε γ*%$!@#ι… (part b)

Καταχωρημένο ως: "Wank", Ροκενρόλ — Rayman @ 4:18 μ.μ

messer93.jpg

Με τόση ζέστα, όσο να ‘ναι, αθρώποι είμαστε, θέλουμε κάτι να μας κουλάρει… δρόμο πήρα, δρόμο άφησα λοιπόν κι έφερα πεσκέσι από τη Μητέρα Ρωσία κάτι πιο καυτό από μπούκοβο και συνάμα μπούζι σαν σορμπέ αχλάδι…

Πνιγμένοι στα theremin, moog, φαρφίζες, vox, δράκουλες, βαμπίρ, ρομπότ, κηροπήγια, βυζία, λυκανθρώπους, διαόλια και τριβόλια, το παρόν γκομενάκι με τον δικό της από το Leningrad (σσσ…) κοπανάνε αλύπητα… Πάρε να ‘χεις όπως λέει και γνωστός dj της Περιφερείας Δυτικής Ελλάδος, που πρόσφατα μπήκε και αυτός στην άμαξα του x-soviet cool…

Ναζντρόβια:

Messer Chups - Devil Exit From Fashion

πιο πολύ γκαύλα εδώ:

Messer Space

www.messerchups.ru

Καλοκαίρι είναι, δε γ*%$!@#ι… (part a)

Καταχωρημένο ως: "Wank", Ροκενρόλ — Rayman @ 3:58 μ.μ

kites.jpg

Οι Stereolab αρέσουν αρκετά στους συντελεστές του Starlings, απόδειξη οτι εγώ αγοράζω τους δίσkους και ο nofunkydrummer πάει στις συναυλίες. Στον nofunkydrummer όμως δεν του αρέσουν γενικά οι popαρίες τύπου sara, cherryred, siesta κλπ…

Μόλα ταύτα και επειδή είναι συναισθηματικό παιδί, μπορώ άνετα να τον φανταστώ, μετά τα χαρμόσυνα νέα, να βαδίζει στην παραλία με το γουόκμαν στα αυτιά και να τιτιβίζει ακούγοντας popαρίες!

Oπότε ας κάνει τον κόπο να τσεκάρει το σιξτις (επίκαιρο) κομματάκι που απλόχερα σας προσφέρουμε:

The Free Design - Kites Are Fun

Η μπάντα είναι από τις επιδραστικότερες στο είδος που σε μερικούς αρέσει να αποκαλούν sunshine pop, και το κομμάτακι είναι απο τον ομόνυμο δίσκο του ‘67. Αρκετά φωτεινό, τραλαλά τραλαλό, ροκερζ στέη αγουέη…

The Free Design Official Site

Ιούλιος 9, 2007

δώρα γενεθλίωνε…..

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά — nofunkydrummer @ 10:13 π.μ.

all_daddy_wanted.jpg

for my birthday i got a fred perry shirt(cool) which was too small, a pair of chucks(way cool) that were too big, 2 (two) books about the 60’s(super cool) and the news about a new baby on the way(cool as fuck).Go figure…

Ιούλιος 4, 2007

Fingering…

Καταχωρημένο ως: Κοινωνικά — Rafaela Kara @ 11:31 π.μ.

miblack_front.jpg

A Series of Letters to the First Girl I Ever Fingered

Dear Emily,Hi! How are you? I hope this letter finds you well. I don’t know if you remember me or not, but I’m the guy who fingered you at sleepaway camp.Anyway, I was just thinking about that, so I thought I would write and see how everything turned out with you.

Your Friend (kind of),

Michael Ian Black

******************************************************

Dear Emily,

After not getting a response, I have become very worried that my last letter somehow offended you. Confused, I reread what I wrote several times, and finally came to the conclusion that, if you were offended, it was probably the part about fingering you that did it.

If so, I am very sorry. Not about fingering you (which was great), but about referring to it so candidly after not communicating with you in over 20 years. So, I’m sorry. In the future, if I refer to fingering you at all, I will try to be a little more discreet.

Very Sorry,

Michael Ian Black

**************************************************************

Dear Emily,

Hi, it’s me again (the guy who f-ed you). Still haven’t heard back from you. Is everything okay between us?

Write Back,

Michael Ian Black

P.S. That’s a rhyme - “Write Back/Michael Ian Black” LOL!

************************************************************

Dear Emily,

Oh my God! I just realized that when I said I “f-ed you” in my last letter, that easily could be read as “fucked you.” God forbid your husband or lover (lesbian?) should read that! If that person IS reading THIS letter, I did NOT fuck your wife/lover. I just fingered her. I was just trying to be discreet about referencing it, which is why I used the initial “f” for “fingering.” Total brain fart!

Please tell Emily to write me back. Or Emily, if you are the one reading this, sorry about calling you a lesbian in the previous paragraph (unless you actually ARE a lesbian, in which case I am TOTALLY cool with that) Did my fingering you turn you gay? I hope not.

Sorry Again,

Michael Ian Black

Διαβαστε τη συνεχεια εδω:

http://www.cracked.com/index.php?name=News&sid=1843

 Axxx δολιε Ιαν.. Μαζι σου ρε ψυχαρα

Ιούλιος 2, 2007

η σπουδαιότητα της απλότητας της τυρόπιτας, ή γιατί οι MUMMIES ΓΑΜΑΝΕ ΚΑΙ ΔΕΡΝΟΥΝΕ

Καταχωρημένο ως: "Wank", Ροκενρόλ — nofunkydrummer @ 1:23 μ.μ

19911230_20.jpg

μια που βλέπω πως το καλοκαίρι μας έχει ξεκουτιάνει όλους, νέους γέρους πουτανάκια και παιδιά, έτσι απλά σας υπενθυμίζω αυτό το κομματάκι από τους πρσφιλέστατους MUMMIES άνευ φανφάρων και επεξηγηματικών σχολίων. βάλτε το δυνατά. και να θυμάστε. δεν φταίει η συμπίεση του εμπιθρι ούτε η συσκευή σας. ντοντ τράη του ατζάστ ένυθινγκ.δερ ιζ νόθινγκ ρονγκ. ENJOY THE MUMMIES. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΙΘΑΡΑ…

http://www.box.net/shared/q5g35hxvtd

Blog στο WordPress.com.