
Whos the man? Whos THE MAN?
Eddie, Ben, Graig and Gene. The rat pack. The epitomy of cool. Ειναι οι τυποι που πραγματικα θα ηθελες να πας για καφεδακι μαζι τους και αυτοι που καθοριζουν το υφος του μπλονκ. Oι πνευματικοι μας πατερες. Τους παρουσιαζουμε.
“ΜAD” Eddie Lawson. Πρωτοτσακαλος απολυτο ινδαλμα των απανταχου ροκ εν ρολερς παυλα μηχανοβιων. Τι να πει κανεις για τον Eddie. Κατεκτησε τα παντα στους Αγωνες μοτοσυκλετας, τοτε που μοτοσυκλετα σημενε 100% ατσαλι και τσαμπουκας και 50% πιθανοτητα σουπας. Παντα με πρασινη kawasaki, παντα κοματια απο το αλκοολ και τις καταχρησεις, και παντα με μια κουκλαρα διπλα του. Απο το κρεβατι του εχουν περασει ονοματα οπως η Τyra Banks, η Bo Dereck η Goldie Hawn, η Σοφια Αλιμπερτη, η σεξη θεια Βαλασια. Κι ομως δεν απαρνηθηκε τη ροκ υποσταση του για τις χλιδες. Υπηρξε μελος των Tomy and the gun και για λιγο καιρο επαιξε και στους Supertramp. Στη λιστα των θαυμαστων του ονοματα οπως ο Valentino Rossi, ο Peter Fonda, o Alec Baldwin. o Σταματης Γαρδελης.
“Go Mad Boy go, fly the wheel, pale the deep down, booze the sky, butfuck your uncle and do it again” Τραγουδι των οπαδων του που τον ακολουθουσε οπου κι αν αγωνιζονταν

“Clean μιστερ” Ben Gazzara. Καποτε ο Τσακ Νορις ειχε πει για τον μεντορα του: “If you can stare Ben in the eye for more than 5 seconds, then I will fuckin blow (job) the hole state of Nebraska in a row.” O ανθρωπος με το χαμογελο που σκοτωνει. Ο ατσαλακωτος ασσος των πολεμικων τεχνων. Απαρνηθηκε μεγαλους ρολους οπως του Ben Hour, του Σπαρτακου και προσφατα του Λεωνιδα στους 300 επειδη πιστος στις αρχες του δε θελησε να δειξει τα μπουτια του στο φακο. Κλασικος κακος στο πανι (αξεχαστη η ερμηνεια του ως JR για δυο επεισοδια στο Νταλας), μεγαλος μπον βιβερ στη πραγματικη ζωη. Τα κοκταιηλ παρτυ που διοργανωνει στο σπιτι του στο Μαλιμπου ειναι θρυλικα, αν και ο ιδιος πινει μονο μπερμπον. Ladykiller is an understatement φυσικα. Ο ανδρας που δε προσπαθει πολυ. Ουτε με τις γυναικες ουτε με τιποτε γενικοτερα συμπεριλαμβανομενων και των υποκριτικων του ικανοτητων. Μια ματια αρκει για ολα. Ρισπεκτ.

“Canadian Tower” Greig Wiltjer¨, της μεγαλης Καναδεζικης σχολης (Ritzi Theus κλπ). Ενας πραγματικος δανδης των γηπεδων. Περαν των αδιαφιλονικητων αθλητικων προσοντων και ταλεντου, ο Graig μας εδειξε τι σημενει ευγενεια, καλη συμπεριφορα, υψηλα ιδανικα. Ψυχαρα, και ο πλακατζης των αποδυτηριων, σηκωσε το ψυχολογικο βαρος της μεγαλης πορειας του Αρεως στο πρωτο φαιναλ 4 της ιστοριας του. Ποτε δεν αρνηθηκε ενα τσιμπουκακι στον Γιαννακη και εδινε χωρις δευτερη κουβεντα τη σουφρα του στον Γκαλη και τον Λιπιριδη πριν απο καθε μεγαλο Ευρωπαικο παιχνιδι, ολα για το καλο κλιμα της ομαδας. Ο ιδιος, δε ζητουσε τιποτε αλλο περαν απο μια μαλακια απο το μικρο Μπουσβαρο αραια και που. Φοβος και τρομος για τους αντιπαλους ψηλους, μονο ο μεγαλος Bob McAdu μπορεσε να τον κοντραρει στα ισια. Οne of the true grεats of the game. Μας λειπεις..

“Quiet” Gene Hackman. The coolest of the cool. The underdog of the underdogs. The smartest son of a bitch. Ο Gene παντα ξερει τι ειναι σωστο. Παντα γνωριζει καταστασεις και προσωπα. Δε θα σου το πει, θα σε οδηγησει να το βρεις μονος σου. Ειναι αυτος που βρισκεται στην ακρη του νηματος. Δεν τον ενδιαφερει να προβληθει, να δειχθει. Προτιμα το παρασκηνιο, τη σιωπη και την εγκρατεια. Ειναι σοβαρος και μετρημενος, γιατι οι απειρες εμπειριες του τον εκαναν ετσι, γιατι ο Gene ξερει πολυ καλα οτι αυτος θα ειναι ο νικητης στο τελος. Σε δυσκολες στιγμες, αυτο που χρειαζεσαι ειναι το καθαρο μυαλο και η οξυδερκεια του. Παντα ενα βημα μπροστα, παντα στην αφανεια. Ετσι το θελει, ετσι το εχει σχεδιασει. Gene Hackman. Tελεια και παυλα.